sobhe-no.ir
1051
یکشنبه، ۱۸ آبان ۱۳۹۹
9
بیشترین تعداد مبتلایان به کرونا در یک روز ثبت شد؛ 423 نفر فوت شدند

یک قدم تا 10 هزار مبتلای روزانه

اسماعیل کهرم در گفت و گو با«صبح‌نو»‌: شاید نسل بعدی درناها مسیر ایران را بلد نباشند

«امید»، آخرین دُرنای مهاجر ایران

زهرا اردشیری / داستان مهاجرت هر ساله درناهای سیبری به تالاب فریدون کنار حکایت جالبی دارد. امید، نام آخرین آن‌هاست که هر سال با مهاجرت به تالابی در مازندران دوستداران محیط‌زیست را شگفت‌زده می کند. «امید» پس از حادثه تلخی که در منطقه ازباران درسال‌۱۳۸۶ اتفاق افتاد جفتش «آرزو» را از دست داد و پس از آن برای زمستان گذرانی درتالاب‌های مازندران مسیر پنج هزارکیلومتری را به تنهایی پرواز می‌کند. این سیزدهمین سال متوالی است که این درنا مهاجرت خود را به تنهایی به ایران انجام مى‌دهد.

صبح نو

اسماعیل کهرم در گفت و گو با«صبح‌نو»‌: شاید نسل بعدی درناها مسیر ایران را بلد نباشند

«امید»، آخرین دُرنای مهاجر ایران

زهرا اردشیری / داستان مهاجرت هر ساله درناهای سیبری به تالاب فریدون کنار حکایت جالبی دارد. امید، نام آخرین آن‌هاست که هر سال با مهاجرت به تالابی در مازندران دوستداران محیط‌زیست را شگفت‌زده می کند. «امید» پس از حادثه تلخی که در منطقه ازباران درسال‌۱۳۸۶ اتفاق افتاد جفتش «آرزو» را از دست داد و پس از آن برای زمستان گذرانی درتالاب‌های مازندران مسیر پنج هزارکیلومتری را به تنهایی پرواز می‌کند. این سیزدهمین سال متوالی است که این درنا مهاجرت خود را به تنهایی به ایران انجام مى‌دهد.

نامش را امید گذاشته‌اند. اهالی فریدون‌کنار و دوستداران محیط‌زیست هر سال آمدنش را به فال نیک می‌گیرند. امسال اما دو هفته دیرتر وارد مازندران شد و همین دو هفته بسیاری را نگران کرد.
داستان درنای سیبری پرنده‌ای زیبا و خوش‌آب‌ورنگی که هر سال اوایل پاییز به تالاب فریدون‌کنار مهاجرت می‌کند و تا اواخر اسفند در این تالاب می‌ماند از زبان اسماعیل کهرم، فعال محیط‌زیست و پرنده‌شناس شنیدنی است. او در گفت‌و‌گو با «صبح‌نو» می‌گوید: «درناها از قدیمی‌ترین پرندگان در دنیا هستند. اگر ما انسان‌ها، دو تا دو‌ و ‌نیم میلیون سال سابقه حیات روی کره‌زمین را داریم، آن‌ها نزدیک به ۱۶‌میلیون سال سابقه حیات دارند و در این ۱۶‌میلیون سال، تغییر زیادی از نظر ریخت‌شناسی نکرده‌اند، یعنی الان اگر فسیل درنا را مشاهده کنید، به‌راحتی می‌توان تشخیص داد که این درناست.»
اما این درنا که در ایران به نام امید آن را می‌شناسند، درنای سفید است که به آن درنای سیبری هم گفته می‌شود. امید جزو جمعیت‌های غربی درناها در سیبری بود. این پرنده به جمعیت غربی، شرقی و مرکزی تقسیم می‌شود. جمعیت مرکزی منقرض شده است و از جمعیت غربی هم فقط همین تک‌درنا مانده است.
 کهرم در بخشی از صحبت‌هایش می‌گوید: «خیلی‌ها فکر می‌کنند که دلیل آمدن امید به مازندران سرمای سیبری است اما اینطور نیست. این پرنده در سرمای خیلی زیاد هم توان زندگی دارد. دلیلی که او مهاجرت می‌کند یخ زدن حشرات و دانه‌هاست. یعنی غذایی برای خوردن ندارد.  امید هر سال برای زمستان‌گذرانی و به‌دست آوردن غذا به میانکاله می‌آید، جالب است بدانید امید قبل از مهاجرت حسابی پر خوری می‌کند، به‌طوری که یک لایه چربی زیر پوست او شکل می‌گیرد و این چربی سوخت او در   این مسیر ۵۰۰۰‌کیلومتری است. تقریباً وقتی به تالاب می‌رسد دیگر سوختی ندارد و حسابی گرمش شده است به همین دلیل چندین‌بار زیر آب می‌رود.» به گفته این پرنده‌شناس، در سال‌های گذشته تلاش‌هایی برای احیای جمعیت این درنا از سوی نهادهای بین‌المللی حمایت و حفاظت از پرندگان شده، اما نتیجه نداشته است. کهرم معتقد است کوچ امید به میانکاله، از ارزش علمی برخوردار نیست و بیشتر جنبه نمادین و عاطفی پیدا کرده است. چون مردم به این پرنده اهمیت می‌دهند و دوستش دارند، محیط‌زیست برای حفاظت از آن، در آنجا پاسگاه محیط‌زیست ساخته‌است و از امید در برابر شکارچیان محافظت می‌کند.

۶۵‌سال درناها در ایران  مشاهده نشدند.
اسماعیل کهرم که از پرنده‌شناس‌های قدیمی ایران است به «صبح‌نو» می‌گوید: «این پرنده اولین بار توسط یک فرد روس در سال‌۱۲۸۸ در ایران دیده شد و جالب است که  تا ۶۵‌سال بعد این پرنده در ایران مشاهده نشد تا اینکه در‌۱۳۵۳ در فریدون‌کنار توسط آقای آشتیانی؛ کارشناس محیط‌زیست ۱۲‌درنای سیبری دوباره دیده شدند. آن زمان من هم همکار آقای آشتیانی بودم و روی درناها تحقیق می‌کردیم. در این سال‌ها  این ۱۲‌درنا مدت‌ها به ایران می‌آمدند و می‌رفتند تا اینکه به تدریج تعداد آن‌ها کم شد و اکنون شاهدیم که تنها یک درنا از آن‌ها باقی مانده است.» این متخصص محیط‌زیست ادامه می‌دهد: «درناها بیش از ۱۵ تا ۱۶‌سال عمر نمی‌کنند، بنابراین به احتمال زیاد درناهایی که به ایران می‌آمدند، اکنون مرده‌اند و از آنجا که بچه‌های‌شان را نیز به ایران نمی‌آوردند؛ درناهای نسل بعد این مسیر را بلد نیستند.» به گفته اسماعیل کهرم در این سال‌ها هیچ مشکلی از طرف شکارچیان برای درناهای سیبری به‌وجود نیامده است و اهالی فریدون‌کنار آن‌ها را بسیار دوست دارند.

امنیت امید محفوظ است
رییس اداره حیات‌وحش محیط‌زیست مازندران هم درباره وضعیت زندگی امید در ایران گفت: اگر چه امید امسال دو هفته دیرتر وارد مازندران شد، ولی پس و پیش شدن ورود و خروج این آخرین بازمانده درنای سفید برای زمستان‌گذرانی در مازندران همواره به‌خاطر تغییرات شرایط آب و هوایی در سیبری و ایران وجود داشته است. کوروس ربیعی درباره چشم‌انتظاری‌ها و نگرانی‌های دوستداران محیط‌زیست نسبت به سرنوشت امید هنگام زمستان‌گذرانی در مازندران گفت: از آن جایی که امسال تیراندازی در دامگاه فریدون‌کنار ممنوع است و با توجه به اینکه درنا هیچ‌گاه طی چند‌ماه ماندگاری در مازندران از تالاب فریدون‌کنار خارج نمی‌شود، امنیتش محفوظ است چون هر روزه در دیدرس محیط‌بانان قرار دارد.

خیلی‌ها فکر می‌کنند که دلیل آمدن امید به مازندران سرمای سیبری است اما اینطور نیست. این پرنده در سرمای خیلی زیاد هم توان زندگی دارد. دلیلی که او مهاجرت می‌کند یخ زدن حشرات و دانه‌هاست. 
یعنی غذایی برای خوردن ندارد 

captcha
شماره‌های پیشین