sobhe-no.ir
1048
چهارشنبه، ۱۴ آبان ۱۳۹۹
4
سفیر ونزوئلا در تهران در گفت‌وگو با روزنامه «صبح‌نو» از تأثیر‌نداشتن نتایج انتخابات 2020 در سیاست‌های راهبردی کشورش گفت

سیاست ما مقابل آمریکا تغییر نمی کند

روح‌الله فرقانی / ایران و ونزوئلا، دو کشوری هستند که امروز زیر فشار شدیدترین تحریم‌‌‌های آمریکایی قرار دارند اما این تحریم‌‌ها موجب نشده است که از اصول، استقلال و ارزش‌‌‌های خود در مقابل استکبار کوتاه بیایند و حال با گسترش روابط تجاری سعی دارند تحریم‌‌‌های آمریکا را تا حد امکان بی‌اثر و کم‌اثر کنند. هرچند آمریکا نسبت به این استراتژی تهران-کاراکاس هم ساکت نماند و با زیرپاگذاشتن قانون تجارت جهانی، سعی کرد این روابط را تحت‌الشعاع قرار دهد. حال برای بررسی رابطه تجاری ایران و ونزوئلا و تاثیر آن در اقتصاد کاراکاس و همچنین موضوعات دیگر مانند آینده سیاسی و امنیتی کشورهای ضداستکباری مانند ونزوئلا در آمریکای لاتین با انتخاب دونالد ترامپ یا جو بایدن، تهدیدات نظامی و کودتاهای کاخ سفید علیه کاراکاس و تحریک کلمبیا به درگیری نظامی با دولت کارکاس ما را بر آن داشت تا با آقای «کارلوس آنتونیو آلکالا کوردونس» سفیر جمهوری بولیواری ونزوئلا در تهران به گفت وگو بپردازیم. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌‌خوانید.

صبح نو

سفیر ونزوئلا در تهران در گفت‌وگو با روزنامه «صبح‌نو» از تأثیر‌نداشتن نتایج انتخابات 2020 در سیاست‌های راهبردی کشورش گفت

سیاست ما مقابل آمریکا تغییر نمی کند

روح‌الله فرقانی / ایران و ونزوئلا، دو کشوری هستند که امروز زیر فشار شدیدترین تحریم‌‌‌های آمریکایی قرار دارند اما این تحریم‌‌ها موجب نشده است که از اصول، استقلال و ارزش‌‌‌های خود در مقابل استکبار کوتاه بیایند و حال با گسترش روابط تجاری سعی دارند تحریم‌‌‌های آمریکا را تا حد امکان بی‌اثر و کم‌اثر کنند. هرچند آمریکا نسبت به این استراتژی تهران-کاراکاس هم ساکت نماند و با زیرپاگذاشتن قانون تجارت جهانی، سعی کرد این روابط را تحت‌الشعاع قرار دهد. حال برای بررسی رابطه تجاری ایران و ونزوئلا و تاثیر آن در اقتصاد کاراکاس و همچنین موضوعات دیگر مانند آینده سیاسی و امنیتی کشورهای ضداستکباری مانند ونزوئلا در آمریکای لاتین با انتخاب دونالد ترامپ یا جو بایدن، تهدیدات نظامی و کودتاهای کاخ سفید علیه کاراکاس و تحریک کلمبیا به درگیری نظامی با دولت کارکاس ما را بر آن داشت تا با آقای «کارلوس آنتونیو آلکالا کوردونس» سفیر جمهوری بولیواری ونزوئلا در تهران به گفت وگو بپردازیم. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌‌خوانید.

 با توجه به برگزاری انتخابات ریاست‌‌جمهوری آمریکا، تحلیل شما از وضعیت داخلی ایالات متحده چیست؟
سال 2020 سال بسیار سختی برای بشریت پس از گسترش بیماری همه‌گیر کرونا بوده است. اقتصاد اکثر کشورها به دلیل ناتوانی در عملیاتی نگه‌داشتن حوزه‌‌‌های تولید فروپاشیده است و ایالات متحده نیز از این قاعده مستثنا نیست. در حال حاضر امپراتوری آمریکا نه‌تنها با مشکلات اقتصادی روبه‌روست، حتی با برگزاری انتخابات ریاست‌‌جمهوری و با داشتن یک نظام تک‌قطبی «دونالد ترامپ» با کاهش چشمگیر محبوبیت روبه‌رو شده است، کما اینکه در نظرسنجی‌‌‌های سیاسی این کشور هم بارها دیده شد.
 
با یک نگاه اجمالی و برگزارشدن انتخابات آمریکا، به نظر شما چه کسی در انتخابات ایالات متحده پیروز خواهد شد؟
این سوالی است که در حال حاضر پاسخی ندارد، زیرا حتی زمانی که یک نامزد انتخاباتی در نظرسنجی‌‌ها از دیگر مزایا مانند آرای بیشتر برخوردار باشد‌، این الکترال‌کالج‌‌ها هستند که حرف آخر را می‌‌زنند. همانطور که می‌‌دانید‌، این مجمع در کل از 538 نفر انتخاب‌کننده تشکیل شده است. هر انتخاب‌کننده یک رأی انتخاباتی ارائه داده و نامزد انتخاباتی باید برای کسب ریاست‌‌جمهوری، اکثریت آرا (270 یا بیشتر) را کسب کند. این بدان معنی است که اگر نامزد انتخاباتی موفق به کسب رای ایالات به طور کافی برای رسیدن به این رقم نشود، انتخابات را همانطور که برای هیلاری کلینتون در سال 2016 اتفاق‌افتاد، از دست خواهد داد که بیش از سه میلیون رای از ترامپ جلوتر بود، اما با وجود این، الکترال‌کالج‌‌ها پیروزی را از آن رقیب او ‌کردند. در حقیقت در دو انتخابات از پنج انتخابات گذشته، نامزدهایی پیروز شدند که کمتر از رقبای خود آرای مردمی داشتند.
 دلایل کاهش محبوبیت دونالد ترامپ را در چه می‌‌دانید؟
در وهله نخست‌، مرگ جورج فلوید آفریقایی-آمریکایی در مینیاپولیس‌ به دست پلیس‌، بزرگ‌ترین موج اعتراضات نژادی را که فقط قابل مقایسه با وقایع سال‌های دهه 60 میلادی بود‌، به راه انداخت. این واقعیت موضوع بی‌عدالتی نژادی را در مرکز برنامه سیاسی قرار داد و بحث در مورد به اصطلاح «نژادپرستی ساختاری» در ایالات متحده را دوباره آغاز کرد؛ حتی اگر تظاهرات مسالمت‌آمیز بود، ترامپ معترضان را محکوم و آنها را به غارتگری و استقرار گارد ملی متهم کرد. بدیهی است که هنگام جمع‌‌آوری آرای جامعه آفریقایی‌تبار، این استراتژی اشتباه بود.
در وهله دوم‌، بیش از 58درصد از آمریکایی‌‌ها مخالف نحوه مدیریت ترامپ در خصوص مقابله با بحران ویروس کرونا هستند‌ که به طرز متناقضی ابزاری برای تقویت رهبری ظاهری او در انتخابات بوده، اما با وجود این به‌خوبی چهره بی‌رحم و بی‌عاطفه او را به اثبات رسانده است.
در وهله سوم‌، تأثیرات ویروس کرونا بر اقتصاد ایالات متحده قابل توجه بوده است. نرخ بیکاری از 3.5 درصد به 10.2 درصد رسیده است. به گفته تحلیلگران اقتصادی‌، در سه ماهه دوم سال‌، اقتصاد با نرخ 32.9 درصد منقبض شده که این بیشترین افت در آمار ثبت‌شده است.
در وهله چهارم‌، این صحبت وجود دارد که ترامپ آمریکایی‌‌ها را تقسیم کرده است و این می‌‌تواند یک جنگ داخلی احتمالی را تحریک کند. فضا توسط رییس‌جمهوری که حتی قبل از انتخابات برای نامشروع نشان دادن آن شروع به استفاده از کلماتی مانند «کودتا» و «تقلب» کرده‌، متشنج شده و این نشان‌دهنده ترس ترامپ از باخت در انتخابات به رقیب خود، جو بایدن است.

آینده سیاسی و امنیتی کشورهای ضداستکباری در آمریکای لاتین همچون ونزوئلا یا کوبا با کدام‌یک از نامزدهای انتخاباتی آمریکا تامین می‌‌شود؛ ترامپ یا بایدن؟
اکنون با تجزیه و تحلیل اینکه اگر ترامپ پیروز شود، فکر می‌‌کنم همه چیز با یک سیاست اجباری و نامنظم در قبال ونزوئلا و کوبا و با اهمیت کمتری برای سایر کشورهای آمریکای لاتین که به وضوح منافع آنها را تأمین می‌‌کنند‌، ادامه خواهد یافت. با «جو بایدن» می‌‌توان به تغییر رویکرد فکر کرد‌ چون شاید تهاجم کمتری نسبت به کشورهای آمریکای لاتین داشته باشد زیرا او از کمک اقتصادی به این کشورها و طرح‌ریزی برنامه‌‌‌های توسعه مشترک برای جلوگیری از مهاجرت گسترده صحبت کرده است اما به طور کلی‌ به عقیده من، تصور هر نوع تغییر در روابط با ونزوئلا و جمهوری اسلامی ایران‌، صرف‌نظر از اینکه چه کسی پیروز می‌شود، دشوار است.
 
چند ماه از اعتراضات جامعه آمریکا می‌‌گذرد؛ تاثیر این اعتراضات در استکبار‌ستیزی آمریکای لاتین چگونه بوده است؟
چند روز قبل از انتخابات‌ دیدیم که جنگ بنرها و خرید اسلحه توسط شهروندان تشدید شد‌ که می‌‌تواند صحنه‌‌ای از خشونت در غیرنظامیان ایالات‌متحده را پیش‌بینی کند. گرایش برخی از آمریکایی‌‌ها مشروعیت‌بخشیدن به خشونت است، زیرا آنها آن را ابزاری علیه مخالفان می‌‌دانند؛ بنابراین اگر ترامپ در انتخابات شکست بخورد، به احتمال زیاد سناریویی از این دست به‌وجود می‌‌آید، اما ما باید روی صلح مردم آمریکای‌شمالی شرط ببندیم، نه برای جنگ.
در مورد چگونگی تأثیر این اعتراضات بر آمریکای لاتین‌، من فکر می‌‌کنم که باید به امور داخلی هر کشور احترام گذاشته شود‌؛ با این حال همه وقایع مربوط به نقض حقوق بشر همیشه در هر کشوری تأثیرگذار است. به عنوان مثال‌، قتل‌‌هایی مانند جورج فلوید‌، مشکلات نژادی را دوباره زنده کرده و تأثیرات عمیقی نه‌تنها در جامعه آفریقایی‌تبار بلکه در بین همه کسانی که به حقوق بشر احترام می‌‌گذارند‌، برجای گذاشته است؛ مشکلاتی مانند بیگانه‌ستیزی‌، رکود اقتصادی و بیکاری‌، جرم و جنایت‌، بی‌عدالتی و سیستم‌‌‌های بهداشتی ناپایدار‌، علاوه بر تورم در میان سایر موارد‌، می‌‌تواند نارضایتی و خشونت داخلی را در هر کشور ایجاد کند‌، اما در نهایت این‌‌ها همیشه مسائلی هستند که به عنوان مشکلات داخلی باید توسط هر کشور حل شوند.
 
آیا صادرات بنزین از جمهوری اسلامی ایران به ونزوئلا تاثیری در اقتصاد و حمل‌ونقل کشور شما داشته است؟ توسعه روابط اقتصادی ایران و ونزوئلا در مقابل تهدیدهای ایالات متحده را چگونه ارزیابی می‌‌کنید؟
خساراتی که تحریم‌‌‌های یکجانبه و فراسرزمینی اعمال‌شده توسط ایالات متحده به جمهوری بولیواری ونزوئلا وارد کرده است‌، تأثیر زیادی در اقتصاد کشورمان به ویژه در زمینه انرژی و پالایش نفت داشته است. باوجود اینکه کشور ما بیشترین ذخایر نفتی را در جهان در اختیار دارد، اما به دلیل کمبود مواد افزودنی قادر به پالایش نفت خود نیست. با این حال با کمک جمهوری اسلامی ایران، شرکت دولتی نفت PDVSA دو پالایشگاه را مجددا راه‌اندازی كرد و با این اوصاف امیدواریم عرضه بنزین به حالت عادی بازگردد، باوجود اینکه اخیراً حمله دیگری به پالایشگاه آموای انجام شده است.
همانطور که می‌‌دانید، از سال 2015  جمهوری بولیواری ونزوئلا با بی‌رحمانه‌‌ترین تحریم‌‌‌های اقتصادی‌-مالی-تجاری روبه‌رو شده است که مانع از آن شده که دولت ارز لازم را برای خرید مواد غذایی‌، دارو‌، لوازم‌، قطعات یدکی و مواد اولیه ضروری برای فعالیت‌های اقتصادی در اختیار داشته باشد. بین سال‌های 2014 تا 2019‌، ونزوئلا شدیدترین افت درآمد را تجربه کرد و تا 99درصد از حجم درآمد خود را از دست داد‌ که این برای کشوری که اقتصاد خود را بر پایه درآمد نفت بنا می‌‌کند، ضرر بی‌سابقه‌‌ای است. در ارقام، ونزوئلا از دریافت بیش از 56 میلیارد دلار در سال 2013 به فقط 477 میلیون در سال 2020 رسیده است.به همین دلیل، رییس‌جمهور «نیکولاس مادورو» در مجلس موسسان ملی (ANC)، قانون مقابله با تحریم برای توسعه ملی و تضمین حقوق بشر را برای مواجهه با تحریم مالی و اقتصادی اعمال‌شده توسط دولت ایالت متحده، ارائه کرد که در سال‌‌‌های اخیر اقتصاد کشور را تحت تأثیر قرار داده است.
این قانون اساسی به عنوان یک چارچوب نظارتی خاص و موقت تعریف شده است که وظیفه تأمین قدرت سیاسی ونزوئلا با ابزار قانونی برای مقابله و کاهش اثرات مضر ناشی از اعمال اقدامات یکجانبه‌گرایانه و زورمدارانه که بر حقوق بشر مردم ونزوئلا تأثیر می‌‌گذارد، ایجاد می‌کند. هدف این قانون، تضمین برخورداری از حقوق بشر مردم ونزوئلا‌، حمایت از توسعه هماهنگ اقتصاد ملی و حصول اطمینان از تحقق کامل حق‌تعیین سرنوشت آزادانه مردم ونزوئلا و حق مسلم حاکمیت کامل آنها بر تمام ثروت و منابع طبیعی آن است.
 
اخیراً یک دادگاه آمریكایی در مورد توقیف نفتکش‌‌‌های ایرانی به مقصد ونزوئلا حکمی صادر كرد‌؛ آیا ایالات متحده جرأت این‌گونه اقدامات را دارد؟ تحلیل شما در این‌باره چیست؟
این یک واقعیت است که ایالات متحده این حکم را صادر کرده است‌، اما هم جمهوری اسلامی ایران و هم جمهوری بولیواری ونزوئلا حق انجام مبادلات تجاری مطابق با قوانین بین‌المللی و دریانوردی را دارند‌، ولی به خوبی می‌‌دانیم که ایالات متحده هیچ احترامی برای این قوانین قائل نیست.
همانطور که مقامات ایرانی استدلال کرده‌اند، ایالات متحده تلاش دارد قوانین بین‌المللی را با قوانین ملی خود جایگزین کند. این تهدید مستقیم برای صلح و امنیت بین‌المللی است و با قوانین بین‌المللی از جمله منشور سازمان ملل مغایرت دارد.جمهوری اسلامی ایران دستور توقیف صادرشده توسط قاضی منطقه کلمبیا، جیمز بویسبرگ برای توقیف حدود 1.1 میلیون بشکه سوخت حمل‌شده توسط کشتی‌‌‌های بلا‌، برینگ‌، پاندی و لونا‌ که گمان می‌رود مقصدشان ونزوئلا بود را رد کرد و این عمل را به عنوان دزدی دریایی در نظر گرفت، زیرا قانون تجارت دریایی بین ملت‌‌ها را نقض می‌‌کند.
دولت رییس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، از اقدامات خود مبنی بر نقض تحریم‌‌‌های اعمال‌شده توسط واشنگتن علیه ونزوئلا و ایران دفاع کرده است، اما این چیزی بیش از فتنه‌انگیزی آمریكا نیست، آمریكا به ایجاد تنش عادت كرده است، مانند آنچه در سال 2019 تجربه شد؛ زمانی که انگلستان یک کشتی ایرانی را به دلیل سوءظن به ارسال نفت به سوریه در جبل‌الطارق اسیر کرد که ایران با دستگیری یک نفتکش پرچمدار انگلیس در تنگه هرمز، به ​​آن پاسخ داد.
همانطور که می‌‌دانید، جمهوری بولیواری ونزوئلا کشوری است که بیشترین ذخایر نفت خام سنگین را در جهان دارد‌، اما به دلیل تحریم‌‌‌های اعمال‌شده توسط ایالات متحده آمریکا، نمی‌تواند آن را تصفیه و به بنزین تبدیل کند زیرا به مواد افزودنی‌ای که در گذشته از شرکت‌‌‌های آمریکایی خریداری می‌‌شد، نیاز دارد.
 
چندی پیش دادگاهی در كلمبیا دستور اخراج سربازان آمریكایی از این كشور را صادر و حضور آنها را غیرقانونی اعلام كرد و به آنها دستور ترك کلمبیا را داد؛ تحلیل شما نسبت به حکم قضایی کلمبیا در این زمینه چیست؟
همانطور که می‌‌دانید  در ماه ژوئن سال 2020‌، یک  گروه از ارتش ایالات متحده بدون اجازه سنای کلمبیا که باید در مورد حضور نیروهای خارجی در آن کشور طبق قانون اساسی بحث کند،  وارد کلمبیا شد؛ بنابراین دادگاهی در کلمبیا به رییس‌اجرایی کشور، «ایوان دوکه»، دستور داد فعالیت گروه نظامی واردشده به این کشور را که ظاهرا برای حمایت از مبارزه با قاچاق مواد مخدر در کارائیب آمده بود و دولت ونزوئلا را هدف قرار می‌‌داد، متوقف كند.
کلمبیا به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده کوکائین در جهان شناخته شده، به همین دلیل  در طول این دهه‌‌ها از ایالات متحده کمک اقتصادی و نظامی دریافت کرده است که ظاهراً برای مقابله با قاچاق مواد مخدر بوده، اما ما می‌‌دانیم که این اتحاد می‌‌تواند محرک درگیری جنگ با کشور ما شود که با کلمبیا 2200 کیلومتر مرز مشترک دارد؛ به همین دلیل‌، نمایندگان کنگره آن را «نقض حاکمیت» و عملکرد سنا دانستند و حکمی را برای اخراج نیروها از خاک کلمبیا تعیین ‌کردند.

با «جو بایدن» می‌‌توان به تغییر رویکرد فکر کرد‌ چون شاید تهاجم کمتری نسبت به کشورهای آمریکای لاتین داشته باشد زیرا او از کمک اقتصادی به این کشورها و طرح‌ریزی برنامه‌‌‌های توسعه مشترک برای جلوگیری از مهاجرت گسترده صحبت کرده است اما به طور کلی‌ به عقیده من، تصور هر نوع تغییر در روابط با ونزوئلا و جمهوری اسلامی ایران‌، صرف‌نظر از اینکه چه کسی پیروز می‌شود، دشوار است 

captcha
شماره‌های پیشین