sobhe-no.ir
1031
سه شنبه، ۱۵ مهر ۱۳۹۹
4
هاشمی‌طبا در گفت‌وگو با «صبح‌نو»:

بیانیه موسوی‌خوئینی‌ها ، ژورنالیستی بود

آنچه این روزها فکر و ذهن اصلاح‌طلبان را بیش از پیش به خود درگیر کرده، اجماع روی گزینه‌‌ای مشخص برای حمایت در انتخابات سال آینده است. آنها که ناب‌گرایند، معتقدند که باید از گزینه‌‌ای مستقل و صریح‌اللهجه حمایت کرد و آنها که دل در گرو عمل‌گرایی دارند، خواستار ائتلاف با گروه‌‌‌های سیاسی نزدیک به مشی و مرام خود برای حمایت از گزینه‌‌ای ائتلافی هستند؛ چیزی شبیه حسن روحانی در سال 92 یا سال 96.

رسانه‌های آمریکا با‌توجه به سوابق دروغگویی رییس‌جمهوری کشورشان ،نسبت به ابتلای او به ویروس شایع تردید کرده‌اند

کرونا «اغراق واقعی» ترامپ

صبح نو

هاشمی‌طبا در گفت‌وگو با «صبح‌نو»:

بیانیه موسوی‌خوئینی‌ها ، ژورنالیستی بود

آنچه این روزها فکر و ذهن اصلاح‌طلبان را بیش از پیش به خود درگیر کرده، اجماع روی گزینه‌‌ای مشخص برای حمایت در انتخابات سال آینده است. آنها که ناب‌گرایند، معتقدند که باید از گزینه‌‌ای مستقل و صریح‌اللهجه حمایت کرد و آنها که دل در گرو عمل‌گرایی دارند، خواستار ائتلاف با گروه‌‌‌های سیاسی نزدیک به مشی و مرام خود برای حمایت از گزینه‌‌ای ائتلافی هستند؛ چیزی شبیه حسن روحانی در سال 92 یا سال 96.

در این گیرودار، صدور فرمان حضور حداکثری از سوی برخی چهره‌‌‌های مطرح در جبهه اصلاحات از جمله محمد موسوی‌خوئینی‌ها یا بهزاد نبوی، نشان از این دارد که نخبگان این جبهه برخلاف ظاهر پُر ناز و ادا، وقتی بوی قدرت و رسیدن به بالا به مشام‌شان برسد، حاضرند انتقادها را کنار گذاشته و برای ‌گرفتن سهم، ردیف شوند. بیش و پیش از حضور یا عدم‌حضور در انتخابات، آنچه دغدغه اصلاح‌طلبان است، یافتن مصداق برای نامزدی است. اسحاق جهانگیری، محسن هاشمی، علی لاریجانی، محمدرضا عارف، مصطفی معین و اتوبوسی از وزرای دولت، فقط بخشی از صف مدعیان برای جلب حمایت اصلاح‌طلبانند. برخی چهره‌ها نظیر مصطفی هاشمی‌طبا معتقدند که هیچ‌کدام از این چهره‌ها برنامه‌‌ای عملی برای اداره کشور در آینده ندارند. فقدان برنامه عملی همانی است که اصلاح‌طلبان در سال 92 نیز به آن گرفتار بودند و صرفا با برخی رایزنی‌‌‌های محفلی در دقیقه 90، از حسن روحانی حمایت ‌کردند؛ فردی که دولتش، تک‌مولفه‌‌ای و معطوف به حوزه خارجی بود و تمام صدر تا ذیل برنامه‌‌‌های کلان کشور را در گروگان مذاکرات و حل مناقشه هسته‌‌ای قرار داد. در ادامه گفت‌وگوی مشروح «صبح‌نو» با مصطفی هاشمی‌طبا، فعال اصلاح‌‌‌طلب و یکی از نامزدهای انتخابات سال 96 را از نظر خواهید گذراند.

به عنوان مطلع گفت‌وگو، به نظر شما اصلاح‌طلبان برای انتخابات ریاست‌‌جمهوری سال آینده، باید رویکرد ائتلافی داشته باشند یا به سمت ارائه گزینه مستقل بروند؟
گزینه مهم نیست بلکه آنچه اهمیت دارد، برنامه است؛ یعنی اگر قرار است هر فردی با هر عنوانی اعم از اصلاح‌طلبی یا غیراصلاح‌طلبی، وارد انتخابات شود و برنامه کار ندهد، ارزش ندارد؛ بنابراین حضور به صورت ائتلافی یا به طور مستقل، باید متکی به برنامه باشد چون اگر برنامه ندهند، مردم چندان استقبال نخواهند کرد. گزینه اصلاح‌طلبان باید بگوید که اگر فرضا من رییس‌جمهور شدم، قرار است چه کار کنم.

آیا برنامه افرادی نظیر آقای علی لاریجانی که از آنها به عنوان نامزد احتمالی اصلاح‌طلبان یاد می‌شود، به درد کشور خواهد خورد؟
 من می‌توانم به جرات به شما بگویم که هیچ چهره‌ای به دلیل آثار و تبعات، برنامه‌‌ای برای برون‌رفت از مشکلات کنونی نخواهد داشت. برنامه دادن راحت است اما چون آن برنامه برای جامعه تبعات خواهد داشت، هیچ‌کسی حاضر نیست مسوولیت آن برنامه را به عهده بگیرد. اگر مردم بفهمند که فلان برنامه، چه آثار و تبعاتی برای آنها در پی خواهد داشت، حاضر نمی‌شوند به آن برنامه و آن نامزد رای بدهند. با این حال اگر کسی می‌خواهد صادقانه وارد عرصه انتخابات شود، باید برنامه‌‌‌های خود برای برون‌رفت از وضعیت موجود را ارائه کند.

به نظر شما عملکرد هفت‌ساله دولت آقای روحانی، تا چه اندازه می‌تواند روی اقبال جامعه به جریان اصلاحات(به عنوان مهم‌ترین حامی دولت) در انتخابات اثر بگذارد؟
تبلیغات علیه دولت آقای روحانی، بسیار زیاد و غیرمنصفانه است؛ پس در حالت طبیعی، آنهایی که به آقای روحانی رای داده بودند، اصلا پای صندوق نخواهند آمد. بنابراین، آرای اصلاح‌طلبان ناچیز خواهد بود.
گریزی هم به بیانیه انتخاباتی اخیر آقای موسوی‌خوئینی‌ها بزنیم. آقای خوئینی‌ها در این بیانیه از اصلاح‌طلبان خواست تا در انتخابات، مشارکت فعال داشته باشند. آیا این بیانیه، روی نوع کنشگری اصلاح‌طلبان در انتخابات، تاثیری خواهد گذاشت؟
 این بیانیه در صورتی تاثیرگذار خواهد بود که هر یک از اصلاح‌طلبان جمع شوند و برای انتخابات، برنامه عملی خود را ارائه کنند اما چون برنامه‌‌ای در کار نیست، به نظرم این بیانیه هم بیشتر حرکتی ژورنالیستی بود؛ کاری ژورنالیستی که فقط توسط خبرنگاران و روزنامه‌نگاران انجام نمی‌شود، گاهی اوقات سیاسیون هم کار ژورنالیستی می‌کنند.

بنابراین شما کارکرد این بیانیه را بیشتر سیاسی می‌دانید تا عملی.
 بله، تقریبا. به نوعی این بیانیه در حد حاضر و غایب ‌کردن بود که صرفا اعلام کند من حاضرم. همین.

 آقای هاشمی‌طبا، الان در جبهه اصلاحات دو رویکرد نسبت به انتخابات وجود دارد؛ برخی معتقدند که چون اصلاح‌طلبان امکان معرفی نامزد اختصاصی خود را ندارند، اساسا باید انتخابات با تحریم مواجه شود اما برخی دیگر معتقدند که اصلاحات بدون ابزار انتخابات، اصلا کاری از پیش نخواهد برد. فارغ از لزوم برنامه‌محوری نامزدها که به آن اشاره کردید، قائل به کدام دو نوع رویکرد یادشده هستید؛ شما تحریم‌طلب هستید یا مشارکت‌طلب؟
 من معتقد به مشارکت هستم اما به شرطی که برنامه بدهند و تبعات آن را هم ذکر کنند. ضمنا اگر معتقدند برنامه‌شان با شرایط فعلی قابل اجرا نیست، صریحا بگویند چون برنامه‌ها و شرایط سیاسی و تشکیلاتی کشور این امكان را ندارد و موانع مختلفی برای آن ایجاد می‌کنند؛ لذا نامزد نمی‌دهیم.

captcha
شماره‌های پیشین