sobhe-no.ir
1015
دوشنبه، ۲۴ شهریور ۱۳۹۹
15
خبر

در اختتامیه جشنواره ونیز چه گذشت

شیر ونیزی چشم‌درچشم کرونا

جشنواره فیلم ونیز در آخرین سال پرالتهاب دهه دوم قرن بیست‌ویکم، شنبه‌شب با برگزاری اختتامیه به کار خود پایان داد. فستیوالی که در گیرودار خاموش شدن چراغ بسیاری از جشنواره‌های سینمایی جهان در یکی از کرونایی‌ترین کشورهای اروپایی، حضور فیزیکی‌اش را حفظ کرد و این حضور البته برای ما ایرانی‌ها هم دستاوردهایی داشت که شاید فراتر از دیده شدن دو اثر به جهانی شدن اعتراض ایرانی‌ها به تحریم‌های ظالمانه آمریکا برمی‌گشت.

چگونه کودکان کار در جهان فرصت دیده شدن پیدا می‌کنند

وقتی اعتراض به تحریم‌های آمریکا روی سن ونیز می‌رود

صبح نو

چگونه کودکان کار در جهان فرصت دیده شدن پیدا می‌کنند

مجیدی به همراه دو نفر از بازیگران فیلمش به ونیز رفت: جواد عزتی و شمیلا شیرزاد؛ دختری افغانستانی که یکی از کودکان کار نابازیگری بود که در فیلم مجیدی فرصت دیده شدن پیدا کردند. پس از آنکه اعلام شد روح‌الله زمانی به علت ابتلا به کرونا شانس حضور در ونیز را از دست داده، با اعلام جایزه او توسط کیت بلانشت روی سن فستیوال ونیز، مجیدی به همراه شمیلا بالا رفتند تا جایزه روح‌الله را دریافت کنند. شمیلا پشت تریبون رفت و گفت: «من و امثال روح‌الله، همه کودکی‌مان را در خیابان دستفروشی کردیم. من تا همین یک سال پیش در همین مترو و خیابان دستفروشی می‌کردم. از آقای مجیدی و سینما متشکرم که رویاهای ما را به ما برگرداندند.» پیام تصویری روح‌الله زمانی هم در ونیز پخش شد که صحبت‌های شمیلا را درباره کودکان کار اینطور تکمیل می‌کرد: «از «آلبرتو بارابر» مدیر جشنواره ونیز و «کیت بلانشت» رییس هیات داروان و همچنین آقای مجیدی تشکر ویژه می‌کنم که مسیر زندگی من را به‌طور کلی تغییر داد. من از دل بچه‌های کار بیرون آمدم و امیدوارم روزی در هیچ جای جهان هیچ کودک کاری وجود نداشته باشد و تمام امکانات پیش روی آنها باشد.» حالا چشم‌های جهانیان از دریچه سینمای ایران می‌توانست به کودکان مستضعف جهان خوب خیره شود تا در عین این که از موفقیت برخی‌شان در دیده شدن روی سن یک جشنواره سینمایی پراشک می‌شود و لذت می‌برد درعین حال به‌خاطر بیاورد و از خود بپرسد که مسوول کار اجباری و فقر این کودکان چه کسانی هستند. 

captcha
شماره‌های پیشین