sobhe-no.ir
1015
دوشنبه، ۲۴ شهریور ۱۳۹۹
15
خبر

در اختتامیه جشنواره ونیز چه گذشت

شیر ونیزی چشم‌درچشم کرونا

جشنواره فیلم ونیز در آخرین سال پرالتهاب دهه دوم قرن بیست‌ویکم، شنبه‌شب با برگزاری اختتامیه به کار خود پایان داد. فستیوالی که در گیرودار خاموش شدن چراغ بسیاری از جشنواره‌های سینمایی جهان در یکی از کرونایی‌ترین کشورهای اروپایی، حضور فیزیکی‌اش را حفظ کرد و این حضور البته برای ما ایرانی‌ها هم دستاوردهایی داشت که شاید فراتر از دیده شدن دو اثر به جهانی شدن اعتراض ایرانی‌ها به تحریم‌های ظالمانه آمریکا برمی‌گشت.

چگونه کودکان کار در جهان فرصت دیده شدن پیدا می‌کنند

وقتی اعتراض به تحریم‌های آمریکا روی سن ونیز می‌رود

صبح نو

در اختتامیه جشنواره ونیز چه گذشت

شیر ونیزی چشم‌درچشم کرونا

جشنواره فیلم ونیز در آخرین سال پرالتهاب دهه دوم قرن بیست‌ویکم، شنبه‌شب با برگزاری اختتامیه به کار خود پایان داد. فستیوالی که در گیرودار خاموش شدن چراغ بسیاری از جشنواره‌های سینمایی جهان در یکی از کرونایی‌ترین کشورهای اروپایی، حضور فیزیکی‌اش را حفظ کرد و این حضور البته برای ما ایرانی‌ها هم دستاوردهایی داشت که شاید فراتر از دیده شدن دو اثر به جهانی شدن اعتراض ایرانی‌ها به تحریم‌های ظالمانه آمریکا برمی‌گشت.

کاخ سینمای ونیز در جزیره لیدو امسال برخلاف واکنش همه جشنواره‌های سینمایی به کرونا، از اوایل مردادماه خود را آماده می‌کرد تا با شرایط خاص‌تری میزبان شرکت‌کنندگان فستیوالی باشد که شنبه‌شب با اعلام جوایز به کار خود پایان داد. البته تفاوت برگزاری جشنواره امسال با سال‌های قبل کم هم نبود. هم اسامی فیلم‌های حاضر در جشنواره هفتم مردادماه به صورت مجازی اعلام شد، هم تعداد فیلم‌های مسابقه آنقدر کم شدند که رقابت آن‌ها هم آورده مالی ونیز را برای ایتالیا تضمین کند و هم خطرات مجددی در پی نداشته باشد و هم رعایت فاصله فیزیکی برگزارکنندگان و شرکت‌کنندگان را محدودتر کرد.
بارزترین مصداق شرایطی که کرونا به ونیز تحمیل کرد این بود که باتوجه به قوانین فاصله‌گذاری اجتماعی سالن‌های سینما در ایتالیا در هر سانس تنها مجاز به پذیرفتن ۲۰۰‌تماشاچی شده‌اند اما لوکا زایا (Luca Zaia) فرماندار ونتو و از اعضای هیات مدیره دوسالانه ونیز اعلام کرده است مجوز لازم برای حضور بیش از ۲۰۰‌تماشاچی را در سالن ۱۱۰۰‌نفری سالاگراند و دیگر سالن‌های بزرگ جشنواره صادر کرد. با همه این‌ها با کاهش تدابیر پیشگیرانه و فروکش کردن موج وسیع کرونا در ایتالیا، اوایل تیرماه، هتل اکسلسیور که پاتوق فستیوال ونیز است اعلام کرد که کارش را از سر می‌گیرد و هتل‌های کیپریانی، گریتی و دانیلی هم در کنارش آغاز به کار کردند. نهایتاً آلبرتو بارابر،  مدیر هنری جشنواره فیلم ونیز هفته گذشته در پستی اینستاگرامی درباره جشنواره امسال نوشت: «این دوره جشنواره ونیز ویژگی‌های منحصربه‌فردی خواهد داشت که آن را ماندگار می‌کند. هنوز دقیقاً نمی‌دانیم که دستمان 
تا چه حد باز است فعلاً فیلم‌ها را انتخاب کرده و در حال تنظیم برنامه‌ای هستیم که بتواند امنیت و سلامت حداکثری حاضران را تضمین کند.»
حالا ظاهراً این جشنواره با همین شرایط امن به پایان رسیده است. جشنواره‌ای که شیرهای خود را کم کرده اما به هرحال آن‌ها را با رویکرد جدید مدیریتی ونیز بین فیلم‌ها تقسیم کرده است. در بخش اصلی مسابقه فیلم ونیز، شیر طلایی (بهترین فیلم) به فیلم «سرزمین خانه به دوش» به کارگردانی کلویی ژائو رسید، کسی که انتظار می‌رود نخستین کارگردان زن آسیایی باشد که با این فیلم شانس گرفتن اسکار بهترین کارگردانی را هم از آن خود می‌کند.
در همین بخش اصلی مسابقه، فیلم «نظم نوین» به کارگردانی میشل فرانکو، جایزه بزرگ هیات داوران را از آن خود کرد. شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی به کیوشی کوروساوا برای فیلم «همسر یک جاسوس» رسید و جایزه بهترین فیلمنامه را هم به چایتانیا تامانه برای فیلم «مرید» دادند. در بخش بازیگری، ونسا کربی برای فیلم «تکه‌هایی از یک زن» به‌عنوان بهترین بازیگر زن، پیرفرانچسکو فاوینو برای فیلم «پدر ما» به‌عنوان بهترین بازیگر مرد شناخته شدند. ونیز جایزه ویژه هیات داوران خود را هم به آن دری کونچالوفسکی به خاطر فیلم «هم‌قطاران عزیز» تقدیم و جایزه مارچلو ماسترویانی، جایزه‌ای برای بهترین بازیگر نوظهور را هم به روح‌الله زمانی برای فیلم «خورشید» اهدا کرد.
اما یک بخش فرعی ونیز «بخش افق‌ها» نام دارد. «دشت خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی به‌عنوان بهترین فیلم در این بخش جایزه خود را از ونیز دریافت کرد. جایزه‌ای که پیش از این در سال‌2013 به شهرام مکری به‌خاطر فیلم «ماهی و گربه» اهدا شده بود. سایر جوایز این بخش به ترتیب، بهترین کارگردانی به 
لاو دیاز برای فیلم «شامپانزه»، بهترین فیلمنامه به پیترو کاستلیتو برای فیلم «من، درندگان»، جایزه ویژه هیات داوران به آنا روشا دو سوسا به‌خاطر فیلم «گوش کن»، بهترین بازیگر زن به خانساء بتمه برای فیلم «برخورد زانکا»، بهترین بازیگر مرد به یحیی ماهاینی برای فیلم «مردی که پوستش را فروخت» و بهترین فیلم کوتاه به «بین تو و معجزه» به کارگردانی ماریانا سافرون
 تقدیم شدند.
البته امسال فقط شرایط کرونایی نبود که فستیوال شیرهای ونیزی را ویژه می‌کرد بلکه مطرح شدن دو فیلم از سه نامزد ایرانی حاضر در این جشنواره هم آن را در جایگاهی خاص قرار می‌داد. فیلم‌های «خورشید»، «جنابت بی‌دقت» و «دشت خاموش» به‌عنوان نمایندگان سینمای ایران در چندین نوبت در هفتاد‌و‌هفتمین ونیز روی پرده رفتند. از بین این سه نماینده تنها «جنایت بی‌دقت» مکری بود که در هیچ شاخه‌ای دیده نشد اما دو اثر ایرانی دیگر مورد توجه قرار گرفتند. گفتنی است؛ هم فیلم «خورشید مجیدی» و هم فیلم «دشت خاموش» به مسأله فقر می‌پردازند.
 

captcha
شماره‌های پیشین