sobhe-no.ir
1010
دوشنبه، ۱۷ شهریور ۱۳۹۹
11
نکته

مصطفی وثوق‌کیا دبیر گروه فرهنگ

مرجانه گلچین از نقش روابط غیراخلاقی در انتخاب نقش‌ها گفت

آن‌ها در پارتی‌ها کمین می‌کنند

چند سالی هست که خبر کشف‌حجاب و مهاجرت برخی بازیگران زن نوپا و کمتر شناخته‌شده ایرانی مکررتر از قبل شنیده می‌شود و شاید تا حدی عادی هم شده باشد اما موضوعی که کمتر به آن توجه شده، پشت پرده این دست اتفاقات است. اصلا بازیگرهای ایرانی چطور به شبکه‌های خارجی وصل می‌شوند؛ خصوصا آن‌ها که کارنامه کوتاه و بی‌اهمیتی دارند، تا این حد که هنوز نام‌شان به گوش ایرانی‌ها هم آشنا نیست، چطور راه به بی‌حجابی و شبکه‌های خارجی پیدا می‌کنند؟ حالا مصاحبه‌ای از «مرجانه گلچین» بازیگر پیشکسوت منتشر شده است که شاید برخی از این ابعاد را روشن‌تر کند.

صبح نو

مرجانه گلچین از نقش روابط غیراخلاقی در انتخاب نقش‌ها گفت

آن‌ها در پارتی‌ها کمین می‌کنند

چند سالی هست که خبر کشف‌حجاب و مهاجرت برخی بازیگران زن نوپا و کمتر شناخته‌شده ایرانی مکررتر از قبل شنیده می‌شود و شاید تا حدی عادی هم شده باشد اما موضوعی که کمتر به آن توجه شده، پشت پرده این دست اتفاقات است. اصلا بازیگرهای ایرانی چطور به شبکه‌های خارجی وصل می‌شوند؛ خصوصا آن‌ها که کارنامه کوتاه و بی‌اهمیتی دارند، تا این حد که هنوز نام‌شان به گوش ایرانی‌ها هم آشنا نیست، چطور راه به بی‌حجابی و شبکه‌های خارجی پیدا می‌کنند؟ حالا مصاحبه‌ای از «مرجانه گلچین» بازیگر پیشکسوت منتشر شده است که شاید برخی از این ابعاد را روشن‌تر کند.

اواخر ماه گذشته، آخرین نمونه از این دست باز هم اتفاق افتاد. آیتک جاویدنژاد که نام او حتی با وجود بازی در «هم‌گناه» سریال نسبتا پرمخاطب شبکه نمایش خانگی شنیده نشده بود و به زحمت با آدرس دادن نقش او به یاد می‌آمد، در اینستاگرامش عکس‌های بی‌حجاب خود را منتشر و اعلام کرد که 
به زودی در شبکه‌ای به نام «دی‌دی‌تی‌وی (DDTV)» برنامه خواهد داشت. جاویدنژاد تا پیش از حضور در یکی از نقش‌های فرعی و کم‌بازی سریال هم‌گناه، در فیلم «ترانه‌ای عاشقانه برایم بخوان» به کارگردانی مهرداد غفارزاده و تهیه‌کنندگی امیرشهاب رضویان در سال 97 و فیلم «یک دزدی عاشقانه» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی امیرشهاب رضویان، نقش‌های فرعی دیگری نیز برعهده داشت اما ناشناخته‌بودن، مانعی برای مهاجرات جاویدنژاد نبود و به نظر می‌رسد که مانند برخی دیگر بازیگران نوپا و ناشناخته از 
کشف حجاب و مهاجرت به عنوان ابزاری برای شهرت استفاده کرده است.
 
هویت نامعلوم سرپل‌های ارتباط بازیگران گمنام با شبکه‌های گمنام
جالب‌تر آنکه تا پیش از این، بازیگران به سودای شهرت بیشتر و زندگی مرفه‌تر به زمینه‌های فعالیت مشهورتری نظیر شبکه جم می‌پیوستند اما حالا حتی همین موضوع هم دیگر چندان در دسترس به نظر نمی‌رسد و جاویدنژاد با پیوستن به شبکه گمنام و جدیدی به نام «دی‌دی تی‌وی» این موضوع را ثابت کرد. DDTV یک کانال سرگرمی فارسی‌زبان است که ظاهرا پایگاه آن هم مانند جم در ترکیه قرار دارد و از طریق ماهواره‌های یاه‌ست و یوتل‌ست در دسترس است. این اتفاق، سوالات درباره هویت معرفان و سرپل‌های ارتباط‌دهنده بازیگران ایرانی با این شبکه‌ها را پررنگ‌تر می‌کند. یک بازیگر ناشناخته چطور با این سرعت توسط یک شبکه گمنام و تازه‌کار تلویزیونی شکار می‌شود؟ شاید بخشی از پاسخ را بتوانیم در مصاحبه روز گذشته مرجانه گلچین جست‌وجو کنیم.
 
رشد روابط غیرحرفه‌ای و تاثیر آن بر ‌گرفتن کار
این بازیگر پیشکسوت در مصاحبه با خبرگزاری «میزان» درباره سازوکار نقش ‌گرفتن در سینمای ایران می‌گوید: «متاسفانه حرف زدن درباره بازیگری مثل تف 
سر بالاست، اما باور کنید سیستم سالمی در بازیگری نداریم، یعنی چه که یک بازیگر برای داشتن نقش صرفا باید به مهمانی شبانه برود، اگر آنجا بود، نقش به وی می‌رسد و اگر نه، باید سال‌ها خانه‌نشین شود!» گلچین البته این موضوع را ناظر به نقش ‌گرفتن در فیلم‌های ایرانی مطرح کرده اما تردیدی نمی‌توان داشت که اگر سازوکار ‌گرفتن نقش در داخل کشور تا این حد مافیایی و پنهان و خارج از سازوکار حرفه‌ای باشد، قطعا در این شکل از روابط فرصت برای ورود سوءاستفاده‌گران هم بیشتر باز می‌شود. این بازیگر درباره ارتباط این سازوکار با کم‌کاری خود در عرصه سینما هم چنین اظهار می‌کند: «متاسفانه دیگر جایی برای ما در سینما نیست، چند بازیگر محدود همه فیلم‌ها را بازی می‌‌کنند؛ آن زمان که من در سینما کار می‌‌کردم، هیچ‌کدام از این دوستان هنوز وارد بازیگری هم نشده بودند، حال امثال من در سینما جایی ندارند و اینها هر روز کار می‌کنند.»
 
ضعیف‌شدن محتوا و کاهش ‌انگیزه پیشکسوت‌ها
اگر چنین ادعایی درست باشد، باید گفت که رشد سیستم مافیایی و غیرحرفه‌ای در آستانه ‌گرفتن قدرتی است که تا پیش از این نداشته و حالا جامعه بازیگری، سینما و بالطبع، فیلم‌ها و تولیدات ایرانی را هم تهدید می‌کند. این بازیگر که علاوه بر تئاتر و رادیو از سال 65 در صنعت فیلمسازی ایران در سینما و تلویزیون حضور داشته و فیلم‌ها و سریال‌های مختلفی بازی کرده است، درباره بعد دیگری از ماجرا و مشکل ضعف فیلمنامه‌ها اضافه می‌کند: «روزانه تعداد زیادی فیلمنامه به دست من می‌رسد؛ باور کنید چند صفحه اول را که می‌‌خوانم، عطای بازی در آن اثر را به لقایش می‌‌بخشم، مگر می‌شود همه فیلم‌ها فقط به چند سوژه دستمالی‌شده و تکراری بپردازند.»
گلچین در تقویت فرض خطری که فیلم‌های ایرانی را تهدید می‌کند استدلال دیگری هم می‌آورد و کاهش حضور بازیگران پیشکسوت و گوشه‌نشینی آن‌ها را نشانه بالا ‌گرفتن محتوای ضعیف و رشد روابط غیرحرفه‌ای می‌داند و بیان می‌کند: «بازیگران پیشکسوت ما همه یا در گذشته‌اند یا در خانه و در بستر بیماری هستند. شما اگر به یک تابلوی نقاشی پاییزی هم نگاه کنید به عینه می‌بینید که هزار نوع رنگ زرد و قرمز وجود دارد، مگر می‌‌شود در تعداد زیادی فیلم فقط یک عده محدود بازی کنند.»
 
تغییر توقعات بازیگران نسل جدید
وی تغییر توقعات بازیگران نسل جدید نسبت به قدیمی‌ها را هم بعد دیگری از این اتفاقات نامطلوب می‌داند. «باور کنید هیچ احترامی برای بازیگران پیشکسوت قائل نمی‌شوند. در کوچک‌ترین مورد با یک سرویس چندین بازیگر خوب را سوار می‌‌کنند و در شرایطی سخت به فیلمبرداری می‌‌رسانند؛ حال باید دید بازیگران پرمدعای امروزی هم حاضرند با چند نفر در یک سرویس قرار بگیرند؟! شاید ما از نسلی هستیم که ناز ‌کردن بلد نیستیم، نسلی نیستیم که غذای سر فیلمبرداری‌اش حتما باید از فلان رستوران درجه یک برسد، ما عادت کردیم که بازیگری عشق می‌‌خواهد و به هیچ عنوان کار سهل و آسانی نیست، اما متاسفانه این نگاه به‌هیچ‌وجه در سینمای تجملاتی امروز 
دیده نمی‌شود.»
او در این مورد همچنین می‌افزاید: «ما از نسل بازیگرانی هستیم که اگر ساعت 6 صبح آفیش می‌‌شوم، ساعت پنج و نیم سر صحنه هستم اما بازیگران امروز اگر دیر نرسند، به قول معروف کلاس کاری خود را از دست داده‌اند. من این مناسبات را نمی‌فهمم، اما خوشحالم که مردم در نهایت بهترین‌هایشان را انتخاب می‌‌کنند. زمان نشان می‌دهد که این شبه‌بازیگران پرمدعا فقط چند سال به یاد مردم می‌مانند. من مزدم را از مردم می‌گیرم اما هر چیزی حساب و کتابی دارد، متاسفانه به یک بازیگر جوان آنقدر اعتبار کاذب می‌‌دهند که جواب سلام ما را هم نمی‌دهد. احترام به بزرگتر در میان نسل جوان کلا فراموش شده است.»
طی چند دهه گذشته، ضعیف شدن فیلمنامه‌ها و کاهش قدرت ‌انگیزشی محتوا برای بازیگران از یک‌سو و تغییر نسل و دگرگونی افکار و ‌انگیزه‌ها و توقعات فعالان این حرفه از سوی دیگر، حرکت این صنف را به سمت روابط غیرحرفه‌ای، چه در داخل و چه در ارتباط با بسترهای خارج کشور تسریع و تشدید کرده است. بازیگری آخرین و پرشهرت‌ترین لایه سینما هم هست و همواره شهرت و ثروت به عنوان یک تیغ دولبه برای فعالان آن عمل کرده است. هنوز هم بخش بزرگی از جامعه بازیگری ایران، نجیب و حرفه‌ای است اما رشد روابط غیرحرفه‌ای و تاثیر آن بر صنعت سینمای کشور هم موضوعی غیرقابل انکار است و باید نسبت به خطرات آن هشدار داد.
 

captcha
شماره‌های پیشین