sobhe-no.ir
836
شنبه، ۱۶ آذر ۱۳۹۸
1
نگاهی به عملکرد سه رسانه فارسی زبان مستقر در لندن در آشوب‌های آبان‌ماه ایران

رسانه‌های جنگی لندن

گزارش مصطفی وثوق‌کیا / اعتراضات آبان‌ماه ایران که با دخالت آشوبگران به انحراف رفت یک نکته ویژه داشت و آن تمرکز ویژه سه رسانه فارسی زبان مستقر در لندن بود. این رسانه‌ها گویا خود را آماده این شرایط کرده بودند. به‌نحوی که با آغاز سهمیه‌بندی بنزین و شروع برخی اعتراضات در شهرها حرکت هماهنگ این سه رسانه که دو مورد آن تحت کنترل انگلیس و دیگری تحت حمایت سعودی است شروع شد و خط آشوب و تخریب گسترده اموال عمومی از سوی این رسانه پررنگ شد. در این گزارش به حرکت مشترک این شبکه‌ها خواهیم پرداخت.

یادبود 16 آذر، روز دانشجو

ضد استكبارترین روز دانشگاه تهران

سال‌1332 یكی از حساس‌ترین مقاطع تاریخی این مرز و بوم است. كمتر از 4‌ماه پس از كودتا علیه دولت دكتر محمد مصدق در 28‌مرداد آن سال، اعتراض دانشجویان به‌خاطر برقراری دوباره رابطه سیاسی ایران با بریتانیا و سفر نیكسون، معاون رییس‌جمهوری وقت آمریكا به تهران با شهادت 3‌دانشجو همراه می‌شود. پس از انقلاب اسلامی 16‌آذر، سالروز این واقعه ضداستكباری روز دانشجو نام گرفت و هرسال در چنین روزی یاد و خاطره همه استكبارستیزان به‌ویژه دانشجویان شهید گرامی داشته می‌شود. در گزارش امروز علاوه بر مرور این واقعه، توجه ویژه‌ای به سخنان و توصیه‌های رهبر معظم انقلاب خطاب به دانشجویان شده است.

عراقی‌ها در حمایت از مرجعیت دینی کشورشان در تظاهرات گسترده‌ای تحت عنوان «طرد خرابکاران » شرکت کردند

مردم علیه آشوب

سرمقاله

اشتیاق تو به آنان باشد

همایش کمپین «مجلس نو» با حضور متقاضیان کاندیداتوری انتخابات مجلس برگزار شد

قالیباف: ایستاده‌ایم برای تغییر

مجلس نو، کمپینی که این روزها فعالیتش پررنگ‌تر شده و با نزدیک‌شدن به حال و هوای انتخاباتی روز به روز اهدافش بیشتر به چشم می‌آید. همایش کمپین مجلس نو پنجشنبه، 14 آذر با حضور بیش از 250 تن از متقاضیان کاندیداتوری انتخابات مجلس شورای اسلامی برگزار شد.

یادداشت

دیکتاتوری دیجیتالی

مهدی فضائلی

یادداشت

عدالت و مساله کنترل قیمت‌ها

دکتر سید احسان خاندوزی استادیار دانشگاه علامه طباطبائی

نقد محمد غلامی به قانون بانکداری اسلامی را بخوانید

قانون بانکداری جدید؛ مصونیت‌بخش فساد

نشست «اقتصاد تمدن‌ساز» آذر ۱۳۹۸ با سخنرانی محمد غلامی،مدیر گروه معیشت و اقتصاد موسسه مطالعات تمدن اسلامی در دانشگاه علم و صنعت برگزار شد.

گزارش «صبح‌نو» از واکنش‌های متفاوت درباره لغو معافیت مالیاتی فرهنگ‌و‌هنر و نشر ، دو تجربه آمریکا و ایرلند را در این‌باره بازخوانی کردیم

مالیات می‌دهیم اما با ساز و کار درست

گزارش فاطمه ترکاشوند / هنوز تنور جنجال‌های معافیت مالیاتی هنرمندان یا لغو آن در شبکه‌های اجتماعی به داغی چهار، پنج روز قبل باقی مانده است. اما برخلاف جریان غالب، برخی مسوولان و هنرمندان، موافقت خود را با لغو این معافیت اعلام کرده‌اند. حالا روزنه امید به سوی یک قانون مالیاتی هوشمند و هدفمند که هم منافع هنر‌و‌فرهنگ در آن دیده شده باشد و هم سهم بیت‌المال از درآمدهای کلان از برخی شاخه‌های هنری در نظر گرفته شده باشد، بازتر شده است؛ اتفاق مبارکی که تنها در انتظار راهکاراندیشی و مسوولیت‌پذیری دولت و عبور مسوولان از حمایت منفعت‌جویانه از سلبریتی‌هاست.

«صبح‌نو» از طرح استیضاح وزیر آموزش‌و‌پرورش، سه ماه از رأی اعتماد مجلس گزارش می‌دهد

عزل‌ونصب‌ها با نگاه به انتخابات

گزارش عارف چراغی / هنوز از رای اعتماد نمایندگان مجلس به محسن حاجی‌میرزایی وزیر آموزش‌و‌پرورش 3 ماه نگذشته است که اخبار از به جریان افتادن استیضاح وی خبر می‌دهند. حاجی‌میرزایی، دبیر سابق هیات دولت که شهریور ماه امسال از سوی حسن روحانی، رییس‌جمهوری به‌عنوان وزیر آموزش‌و‌پرورش به مجلس پیشنهاد شد توانست با حداقل آراء؛ خود را به صندلی این وزارتخانه برساند. حالا به تصمیم نمایندگان مجلس زیر تیغ استیضاح می‌رود. اگرچه نمایندگان مجلس عدم رتبه‌بندی معلمان را علت این استیضاح عنوان می‌کنند اما برخی منابع آگاه عزل‌ونصب‌های هدف‌دار او را دلیل این استیضاح بیان کرده‌اند.

بزرگترین اعتراضات صنفی طی سال‌های اخیر در فرانسه وارد سومین روز خود شد

اتحاد دانشجو و کارگر علیه الیزه

گزارش روح‌الله فرقانی / صدها هزار کارگر، معلم و کارمند بخش اورژانس بیمارستان‌ها، با شرکت در یکی از بزرگ‌ترین اعتصابات دولتی فرانسه طی دهه‌های اخیر، اعتراض خود را نسبت به طرح بازنشستگی «امانوئل مکرون» رییس‌جمهوری فرانسه نشان دادند، اعتراضاتی که با خشونت پلیس مواجه شد و برای متفرق کردن معترضان از گاز اشک‌آور استفاده کرد.

«صبح‌نو» از طرح‌های ناکارآمد شهرداری تهران در حوزه حمل‌ونقل گزارش می‌دهد

پیاده آمده بودم، پیاده خواهم رفت

گزارش مهدیه سادات شاهمرادی / معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تهران که در دوسال گذشته هرچند وقت یک‌بار با طرح یا اظهارنظری عجیب، شگفتی تازه‌ای را برای مردم به ارمغان می‌آورد دیروز با انتشار خبری مبنی بر فروش صندلی‌های اتوبوس‌های شهری، بار دیگر بر روان شهروندان خسته تهرانی‌ها سوهان کشید.

صبح نو

صبح‌نو روند اعتراض‌های کارگری بزرگ‌ترین شرکت تولید تجهیزات سنگین کشور را بررسی می‌کند

داغ بی‌تدبیری بر پیکر هپکو

کارخانه‌ای که روزی افتخار خاورمیانه بود، با بی‌تدبیری ورشکست می‌شود و میلیاردها ریال بدهی برجای می‌گذارد تا صدها کارگر هم خانه‌نشین شوند؛ کارگرانی که جان‌شان به لب رسیده، اعتراض و مسیر راه‌آهن را سد می‌کنند و عده‌ای زخمی و برخی چند روزی بازداشت می‌شوند. حالا مسوولان وعده داده‌اند در یک ماه مسأله کارخانه زمین‌خورده هپکو حل خواهد شد و باردیگر این کارخانه بین‌المللی رونق خواهد گرفت.

مرد مستأصل فریاد می‌زند: «مسأله ما، مسأله فیثاغورث نیست، چرا صدای استاندار درنمی‌آید؟ اگر این وضعیت را داریم، از سکوت مسوولان است». این مرد که تنها یکی از صدها کارگر بیکارشده کارخانه هپکو محسوب می‌شود و از شرم زن و بچه‌هایش به خیابان آمده، خطاب به مأموران نیروی انتظامی می‌گوید دیگر نه از باتوم می‌ترسد و نه حبس؛ چراکه روی رفتن به خانه را با دست خالی ندارد. مرد جوان می‌ترسد زندگی‌اش مانند کارگرانی شود که سابق بر این در سایر کارخانه‌های اسم‌و‌رسم‌دار کشور کار می‌کردند و اکنون مدت‌هاست که بیکارند. او می‌گوید: «بیکاری عامل همه فسادهای اجتماع است. شرکت آونگان و صنایع هم تعطیل شدند؛ اما آیا از حال زن و بچه آن‌ها خبر دارید؟»
ویدئو اعتراض‌های این مرد و ده‌ها مرد همراهش در چند روز گذشته دست‌به‌دست در فضای مجازی می‌چرخد و بیش‌از‌پیش نام شرکت هپکو و کارگرانش را بر سر زبان‌ها می‌اندازد؛ شرکتی که به‌دلیل تخلفات در واگذاری، به‌تعطیلی کشیده شده است و کارگران معترضش دستگیر شده‌اند.

هپکو؛ نامی آشنا در خاورمیانه
شرکت هپکو مجموعه‌ای تازه‌تأسیس و محلی نبود که کسی نشناسدش. این مجموعه نخستین و بزرگ‌ترین کارخانه تولید تجهیزات سنگین در ایران و خاورمیانه بود که در سال ۱۳۵۱، با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در شهر صنعتی اراک در زمینی به وسعت ۹۰ هکتار با هدف مونتاژ ماشین‌آلات راه‌سازی تأسیس شد. 55درصد از سهام شرکت متعلق به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) بود و 45درصدش ازآنِ برادران رضایی. از سال ۱۳۵۴ و با همکاری شرکت‌های نویستاراینترنشنال آمریکا، پوکلِین فرانسه، صنایع‌سنگین ساکایی ژاپن، دایناپاک سوئد و لوکومو فنلاند، این کارخانه به‌طوررسمی شروع به فعالیت کرد. هپکو علاوه‌بر تجهیزات سنگین کشور و خاورمیانه، انواع ماشین‌آلات کشاورزی و معدنی را نیز تولید می‌کرد و توانسته بود نقش تأثیرگذاری در تولید انواع واگن‌ها، کامیون‌ها، جرثقیل‌ها، تجهیزات صنایع فولاد و مس، تجهیزات معادن، نیروگاه‌ها، سدها و تجهیزات صنایع نفت و گاز داشته باشد.

 هپکو همراه دفاع‌مقدس
برخلاف تعدادی از کارخانه‌های کشور که پس از پیروزی انقلاب اسلامی تغییر کاربری دادند یا مدتی تعطیل شدند، شرکت هپکو همچنان با تمام قوا به فعالیت خود ادامه داد و باتوجه‌به نیاز کشور برای ساخت ماشین‌آلات ساخت‌وساز و معدنی، با همکاری شرکت لیبهر آلمان بیشتر توسعه یافت. همزمان با جنگ تحمیلی نیز این شرکت با تولید ماشین‌آلات راه‌سازی به ساخت جاده و سنگر در جبهه کمک کرد و نخستین خودرو زرهی جنگ را ساخت. همچنین توانست با مهندسی معکوس، تجهیزات عراقی را بازتولید کند و آن‌قدر در این حوزه موفق بود که صدام سه‌بار هپکو را بمباران کرد.

واگذاری عجیب به اسم خصوصی‌سازی
نه جنگ توانست هپکو را زمین بزند، نه بمباران‌های رژیم بعث و نه حتی تحریم‌ها. هپکو بالغ بر 
سه دهه توانست در صنعت ماشین‌سازی سنگین خاورمیانه پیشتاز باشد؛ اما در نیمه دهه ۱۳۸۰ با اقدامی مشکوک، به‌سمت سراشیبی سوق پیدا کرد. سال ۱۳۸۵، به‌بهانه اجرای سیاست‌های اصل ۴۴ و خصوصی‌سازی، این مجموعه با قیمتی بالغ‌بر ۷۴۰میلیارد ریال به بخش خصوصی واگذار شد و سرمایه‌گذار جدید فعالیت خود را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد؛ واگذاری‌ای که نه قیمتش عادلانه و منطقی بود و نه شخصی که کارخانه به او واگذار شده بود 
مرد میدان!
آقای علی‌اصغر عطاریان، سرمایه‌دار اصفهانی و مالک شرکت‌هایی مانند مبارز، صندوق نسوز کاوه و واگن‌سازی کوثر، صاحب شرکت هپکو شده بود. او از همان آغاز فعالیت سیاسی‌کاری را آغاز کرد و آقای بیژن نامدارزنگنه، وزیر پیشین نفت را رییس هیأت‌مدیره هپکو کرد. همان سال‌ها، واگذاری غیراصولی، بی‌تجربگی و بی‌کفایتی مدیران هپکو باعث شد اجناس بی‌کیفیت چینی جای محصولات این کارخانه را در بازار بگیرد و کارخانه صدهامیلیارد ریال بدهکار شود. تا سال ۱۳۹۳، بدهی‌ها بیشتروبیشتر شد و کارگران یکی پس از دیگری بیکار شدند؛ تا جایی که مسوولان راه خاموش‌کردن اعتراض‌های کارگری را در تشکیل جلسه شورای تأمین استان و بازداشت یکی از مسوولان دیدند. درنهایت، کار به آنجا رسید که کارخانه‌ای با ایده‌آل حداقل 24هزار کارگر، تعداد نیروهایش به کمتر از هزار نفر رسید. بین سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸، کارگران این شرکت در شهر اراک چندین تجمع اعتراضی شکل دادند. این اعتراض‌ها در سال‌های گذشته در مقاطع مختلف زمانی برگزار می‌شد؛ اما هفته گذشته شکل دیگری به‌خود گرفت. عصر دوشنبه ۲۵شهریور، کارگران هپکو زیر پل شهر صنعتی تجمع کردند و راه عبور قطار را بستند.

بازداشتی‌ها آزاد می‌شوند
براساس برخی گزارش‌ها، در تجمع آن روز 15 نفر زخمی و 28 نفر به جرم مسدودکردن خط‌آهن دستگیر شدند. بااین‌حال، روز گذشته خبر رسید دادگاه برای آزادی ۲۵ نفر از کارگران بازداشتی قرار وثیقه یا کفالت صادر کرده است. براین اساس، دادگاه برای چهار نفر از کارگران که در زندان مرکزی اراک به‌سر می‌برند، ۲۵۰میلیون وثیقه درخواست کرده و برای ۲۱ کارگر بازداشتی دیگر نیز فیش‌های حقوقی همکاران‌شان را برای ضمانت پذیرفته است و سه نفر دیگر هم با سپردن تعهد و قرار وثیقه آزاد شده‌اند.
با آنکه هفته قبل بازهم تجمعاتی برای اعتراض به وضعیت کارخانه هپکو و کارگران بازداشتی شکل گرفت، حالا آقای بهروز اکرمی، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری مرکزی، قول داده پرداخت معوقات حقوق و مزایای کارگران هپکو را پیگیری کند و از پرداخت ۵۰۰‌هزار تومان به‌عنوان بن خرید به تمامی کارکنان هپکو خبر داده است. این در حالی است که مطالبات و معوقات کارگران بسیار بیشتر از این ارقام است. آن‌ها می‌خواهند هرچه‌زودتر وضعیت سهام شرکت، قراردادهای معوقه و مدیرعامل و اعضای هیأت‌مدیره جدید مشخص شود تا بتوانند هم به سر کار خود بازگردند و هم چندین‌میلیارد تومان دستمزد معوقه‌شان را دریافت کنند.
اکرمی عنوان کرده است موضوع تعیین تکلیف سهام‌داری و انتخاب مدیرعامل و اعضای هیأت‌مدیره جدید را مسوولان ملی و رییس‌جمهوری پیگیری کرده‌اند و مدیرعامل جدید این واحد صنعتی معرفی شده است و به‌زودی اعضای هیات‌مدیره آن نیز مشخص می‌شود. همچنین، آقای سیدعلی آقازاده، استاندار مرکزی، مژده داده با تلاش‌های دولت در این مدت و فشارهای واردشده به ارگان‌ها و وزارتخانه‌های مرتبط و مکاتبات انجام شده، تا یک ماه آینده اخبار خوبی به‌گوش می‌رسد. او همچنین عنوان کرده است: با مجموعه تلاش‌های انجام‌شده در استان مرکزی و اقدامات نمایندگان مجلس این شهر، در حال ارائه فرمولی برای شرکت هپکو هستیم تا این معضل را یک‌بار برای همیشه برطرف کنیم؛ زیرا مجموعه هپکو افتخاری بزرگ برای صنعت ایران است. این وعده‌ها می‌تواند مرهم موقتی برای کارگران باشد؛ اما به‌نظر می‌رسد کار کارخانه از مرهم‌گذاری گذشته است و اگر زودتر فکری برای آن نشود، دیگر هیچ سخن و مرهمی زخم کارگران و صنعت ماشین‌سازی کشور را درمان نخواهد کرد.

 

شماره‌های پیشین