785
چهارشنبه، ۲۷ شهریور ۱۳۹۸
1
گزارش «صبح‌نو» از توصیه‌های انتظامی برای دریافت گذرنامه و سفر اربعین را بخوانید

مهر کنترل مرز، ویزای ایام اربعین است

ایام اربعین‌حسینی روزهای پر شور و حرارتی است که بسیاری از عاشقان زیارت حضرت اباعبدالله؟ع؟ دوست دارند در این مناسبت به زیارت عتبات و عالیات بروند. تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد که از 10 روز مانده به روز اربعین حسینی تا یک هفته پس از آن، مرزهای کشور شاهد حضور و تردد میلیون‌ها زائر از مبادی ورودی و خروجی کشور است. اگر شما هم قصد تشرف به کربلای معلا را در مناسبت اربعین دارید، باید از همین روزها کارهای خود را برای سفری راحت‌تر آغاز کنید.

گفت‌وگوی«صبح‌نو»بامدیرگروه«کبریت‌‌مدیا»درباره‌ویدئوهای‌جنجالی‌این‌مجموعه

نقد مردم در «کبریت»

از چند سال پیش ویدئوهای کوتاهی در فضای مجازی منتشر شد که در قالب مصاحبه یا دوربین مخفی بود. این محصولات با عنوان «کبریت» منتشر شد.

رهبر انقلاب هرگونه مذاکره با مقامات آمریکایی در هر سطحی را ممنوع اعلام کردند

آمریکایی‌ ها مغلوب خواهند شد

«صبح‌نو» ماجرای پزشکان فراری از کارتخوان را پیگیری می‌کند

طبیبان گریزپا در دام مالیات‌چی‌ها

ظرفیت مالیاتی پزشکان چیزی بالغ‌بر 6هزارمیلیارد تومان عنوان شده است. این در حالی است که این قشر فرهیخته مبلغی بسیار ناچیزتر از این راه در کارنامه‌های مالیاتی خود دارند. حال با وجود اینکه آخرین مهلت ثبت‌نام پزشکان در سامانه سازمان امور مالیاتی آخر شهریور عنوان شده، آقای رستم‌پور، مديركل دفتر تنظيم مقررات و نظارت سازمان امور مالياتی كشور، به «صبح‌نو» گفت تنها 21درصد از این پزشکان از قانون تمکین کرده‌اند.

با اقدامات بنیاد برکت در آستانه آغاز سال تحصیلی 120 روستا صاحب مدرسه شدند

نگاهی به نمایش «امروز روز خوبی است برای مردن» و تمثیل دیوارهای موریانه‌زده خانه پدری

بلندبلند علیه جنگ

خانه قدیمی پدری که موریانه آن را از داخل خورده، تمثیل نسبتا کاملی را از تصور مولفان نمایش «امروز روز خوبی است برای مردن» نسبت به مسأله خسارت‌های اجتماعی جنگ تحمیلی ارائه می‌دهد، خصوصا زمانی که دنیای پر از حسرت و درد دختر جنگ‌زده و مهاجر آبادانی لابه‌لای نوستالژی‌های دختر تهرانی از خارج‌برگشته بُر بخورد.

استاد پارسانیا در نشست بررسی کتاب «تکوین نهاد مرجعیت تقلید شیعه»:

مرجعیت، ترکیبی از افتا، قضا و وِلاست

نشست نقد و بررسی کتاب «تکوین نهاد مرجعیت تقلید شیعه» دو روز پیش با حضور دکتر محسن صبوریان، نویسنده کتاب، دکتر سیدمحمدعلی حسین‌زاده، عضو هیأت‌علمی دانشگاه شهیدبهشتی و حجت‌الاسلام استاد حمید پارسانیا، عضو هیأت‌علمی دانشگاه تهران، در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد.

بررسی اجمالی تنش ٤٠‌ساله در روابط تهران - واشنگتن

امپراطوری غرب در حال فروپاشی

با یک بررسی کوتاه سعی می‌کنیم که دلایل ۴۰سال تنش بین دو کشور ایران و آمریکا را دریابیم. ارتباط بین این دو به اواسط قرن ۱۹ میلادی برمی‌گردد؛ زمانی که امیرکبیر با سنت دیپلماسی متعادل ایرانی برای مقابله با استعمار انگلستان و روسیه تزاری به‌ طرف آمریکا رفت و حتی با ترور امیرکبیر این دیپلماسی متعادل ادامه یافت و مبلغان مسیحی آمریکایی وارد ایران شدند و مدرسه و بیمارستان ساختند که در تبلیغات خویش موفق نبودند چون مسیحیان ایرانی (ارامنه و آشوری‌ها) سابقه طولانی در ایران داشتند؛ چنانچه قدیمی‌ترین کلیساهای جهان در ایران وجود دارد و از طرف دیگر اکثریت مردم ایران شیعه 12 امامی بودند و هستند. دکتر توموکو شیمویاما عضو هیأت علمی دانشگاه تویو در ژاپن

نگاهی به کتاب «ریشه‌های الهیاتی مدرنیته»

امکان پیمودنِ راهی متفاوت از تجدد

کتاب «ریشه‌های الهیاتی مدرنیته» نوشته مایکل آلن گیلسپی، با ترجمه‌ زانیار ابراهیمی، تیر امسال به بازار نشر عرضه شد. کتاب قرار است درباره مدرنیته و الهیات حاکم بر آن بحث کند و نویسنده برداشت کلیشه‌ای و رایج از مفهوم مدرنیته و ریشه‌ها و زمینه‌های ظهور آن را به چالش می‌کشد و به‌دنبال ارائه یک روایت دقیق از روند تحولات فکری است که زمینه ظهور مدرنیته را فراهم کردند. دغدغه او در این کتاب اثبات نقش اصلی دین و الهیات در شکل‌گیری ایده مدرنیته است، درست بر خلاف آنچه روایت‌های رسمی از مدرنیته بیان می‌کنند. دکتر محمدرضا قائمی‌نیک، جامعه‌شناسی یادداشتی بر این کتاب نوشته که از نظر می‌گذرد. محمدرضا قائمی‌نیک سابقه زیادی در تالیف مقالات علمی و پژوهشی دارد و تاکنون دو اثر درباره مدرنیته و اصلاح الگوی مصرف تالیف و آثار متعددی را در حوزه علم اسلامی و نظم سکولار ترجمه کرده است.دکترمحمدرضا قائمی‌نیک

سر مقاله

موقعيت جديد ايران

رهبر انقلاب بر پروپاگاندای آمریکایی‌ها برای دیدار با مقامات ایرانی خط بطلان کشیدند

فصل‌الخطابی بر مذاکره دوجانبه

در بحبوحه تلاش اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها برای کشاندن ایران به میز مذاکره دوجانبه با واشنگتن، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر انقلاب روز گذشته در فرمایشاتی، هرگونه مذاکره میان طرفین را رد کردند؛ موضوعی که طی هفته‌ها و ماه‌های گذشته به طرق گوناگون از زبان دیگر مسوولان کشورمان عنوان شده است.

ایرانی که کارتر را ساقط کرد ترامپ را هم ساقط می‌کند

عبدالباری عطوانسردبیر روزنامه فرامنطقه‌ای رأی‌الیوم

صبح نو

12 نكته درباره تيتر روزنامه سازندگی در مورد محمد باقر قالیباف

كدام سازندگی؟ كدام كارگزاران؟

دکترسعید آجورلو دکترای علوم سیاسیروزنامه سازندگی در شماره سه‌شنبه ١٥مرداد۱۳۹۸ تیتر یك خود را به شرایط سیاسی آقای محمدباقر قالیباف اختصاص داده است. چند نكته درباره این موضوع قابل‌بیان است:


۱. كاریكاتور روزنامه سازندگی توهین‌آمیز و غیراخلاقی است و در آن، شأن یکی از سیاستمداران به‌هیچ‌وجه رعایت نشده است. چنین اقدامی ‌در فرهنگ عمومی ‌و سیاسی ایران معنایی جز تخریب سوژه را به ذهن متبادر نمی‌كند و از این نظر، لازم است مدیران روزنامه خطای خود را در تخریب قالیباف بپذیرند و این خطا را تصحیح كنند؛
۲. آقای قوچانی در طول فعالیت رسانه‌ای خود كه مدت‌ها از آن می‌گذرد، رفته‌رفته به طیف میانه نزدیك شده‌ است كه البته در‌این‌میان، كار حزبی در كارگزاران هم شاید به این روند كمك كرده باشد. باوجوداین، موجب تعجب است كه او اینچنین جانب افراط را می‌گیرد و چشم بر عكس روی جلد می‌بندد و در مقاله خود كه سعی كرده جانب تحلیل را نگاه دارد، بازهم طعنه‌هایی روانه رقیب می‌كند. اقدام او نه با مبانی رسانه‌ای سازگار است، نه با فعالیت حزبی می‌خواند و نه با میانه‌روی میانه‌ای دارد.
۳. سوالی كه شاید باید پاسخش را از مدیران این روزنامه شنید، نسبت لیبرالیسم با تخریب رقیب است. آیا آزادی مدنظر لیبرالیسم آنقدر موسع و گشاده است كه بتوان با بدترین شكل و فرم تصویر رقیب را بر صفحه اول آورد و تخریبش کرد؟ اگر چنین است؛ پس اگر روزگاری مخالفان حزب كارگزاران و منتقدان اصلاح‌طلبان به چنین شیوه‌های مخربی روی آوردند، نباید دوستان اصلاح‌طلب به آن‌ها طعن بزنند و لعن و نفرین کنند. اگر تخریب رسم لیبرالیسم است، نباید بر رفلكس‌پذیربودنش نقد داشته باشند و اگر لیبرالیسم راه را بر افراطی‌گری در ژورنالیسم نمی‌بندد، دیگر راه بر گله اصلاح‌طلبان بسته است.
۴. نگرش اصلاح‌طلبان در ١٤ سال گذشته به قالیباف حاكی از سوءظن و سوءنیت بوده است، چه در سال ۱۳۸۴ كه قوچانی می‌گوید قالیباف فردی میانه‌رو در سیاست ایران بوده است، اصلاح‌طلبان از تخریب كم نگذاشتند و زمینه بركشیدن احمدی‌نژاد در سیاست ایران را فراهم كردند، چه در سال ۱۳۹۲ كه به‌ناروا آقای حسن روحانی كه خود چهره‌ای امنیتی-سیاسی بود، قالیباف را سرهنگ نامید و از گازانبر سخن گفت و چه در سال ۱۳۹۶ كه آقای جهانگیری به‌عنوان نامزد پوششی، شمشیر به روی او كشید. دلیلش مشخص است: قدرت‌گرفتن قالیباف كه سازندگی «تكنوكرات حزب‌اللهی» می‌نامندش، دو طیف اصلی سیاست را به‌گوشه می‌راند؛ به‌نحوی كه چپ و راست هیچ‌یك نه می‌توانند نفع دوستی ببرند و نه نفع دشمنی. اینچنین است كه در همچنان بر همان پاشنه می‌چرخد. 
۵. ظهور قالیباف در سیاست ایران، نسل جدیدی از اصول‌گرایان را نوید می‌داد كه پایی در جامعه داشتند و پایی در قدرت كه این تفاوت اصول‌گرایی با راست‌گرایی بود. راست‌گرایانی كه پس از سال ۱۳۷۶ به گوشه سیاست رفتند و درنهایت از سال ۱۳۸۸، زمانی‌كه بدون بدنه اجتماعی بودند، جذب اصلاح‌طلبان شدند. تولد افرادی مانند قالیباف در سیاست ایران، پاسخی به دوم خرداد بود و نقطه عطفی در اجتماعی‌شدن جناح راست. همزمان در سال ۱۳۸۴، پدیده‌ای مانند احمدی‌نژاد هم در همین چارچوب وارد فضای قدرت ایران شد. تخریب قالیباف را باید از همین زاویه تحلیل كرد. اصول‌گرایان دارای اقبال اجتماعی همواره با حمله اصلاح‌طلبان مواجه شده‌اند. از دیدگاه آن‌ها، اصول‌گرای خوب اصول‌گرای بدون رأی است كه اگر كارآمد هم نباشد، چه بهتر. پس در تخریب قالیباف دارای رأی و كارآمد نباید كوتاهی كرد. كوتاهی هم نكردند؛
۶. اصلاح‌طلبی و شاید چپ اسلامی ‌در طول سالیان حیات سیاسی خود، به‌شدت ایدئولوژیك و در موارد بسیاری تندمزاج بوده است؛ انگار بولدوزری روشن كرده باشند و مدام در كار تخریب رقیب باشند. نمونه واضح آن تخریب‌ هاشمی‌رفسنجانی در دوران اصلاحات و آقای ناطق‌نوری در سال ۱۳۷۶ و آیت‌الله رئیسی در سال ۱۳۹۶ است. چنین كرداری خود نقش فراوانی در تولد راست رادیكال داشته است. طبیعی است كه تندروی آقای تاجزاده، سیاستمدارانی چون آقایان رسایی و كریمی‌قدوسی می‌طلبد. چنین است كه تخریب، تخریب می‌زاید و دشمنی، دشمنی. منطقی است كه جریان كارگزاران كه خود زمانه‌ای شلاق تندروی اصلاحات را خورده، پیشقدم شود و برای برانداختن این رسم گام بردارد. قالیباف خود زخم‌خورده این افراط‌هاست.
۷. از طعنه‌هایی كه سردبیر روزنامه روانه شهردار پیشین تهران می‌كند، برفرازبردن نقدهای جهانگیری به دوران شهرداری دكتر قالیباف است. به نظر زمان رفته‌رفته واقعیت‌ها را روشن خواهد كرد و زمان در حال ثابت‌كردن توانایی‌های جهانگیری در اداره دولت است؛ از اصرار برای ماندن در دولتی كه از اختیارات او كاهیده تا شاهكار دلار ٤٢٠٠تومانی. او كه در انتخابات ۱۳۹۶ به یاری روحانی آمده بود و از دوران باشكوه دولتداری خود و رفقایش می‌گفت، روزی نیست كه از وضع اداره كشور گلایه نكند و همدم مردم نشود. انگار خود، اپوزیسیون دولت است. پخش مجدد مناظره‌های ۱۳۹۶ به نظر برای یادآوری، تذكر و تجربه‌ای برای آینده مناسب است. اداره شهر تهران به‌وسیله اصلاح‌طلبان هم كه نیازی به توضیح ندارد كه حتی چهره معتدلی چون محسن ‌هاشمی ‌را هم تحمل نكردند و حاصلش تقریبا صفر است. سوال فقط این است كه جهانگیری اكنون اداره تهران را مناسب می‌داند كه سخنی نمی‌گوید یا اینكه سخنانش در سال ۱۳۹۶ فقط یك بازی سیاسی بود؟ انصاف حكم می‌كند حالا كه از انتخابات گذشته‌ایم و با انتخابات فاصله داریم، جهانگیری حداقل یكی‌دو حسن از شهرداری قالیباف و مدیریت اصول‌گرایان بر شهر را بگوید، 
بقیه پیشكش.
۸. دو جمله در مطلب قوچانی وجود دارد كه شاید بحث درباره آن مفید باشد: یكی سوسیالیست خواندن قالیباف و یكی سیاستمدار نبودن او. درباره سوسیالیسم قالیباف كه برداشتی از بحث ٩٦درصد است، باید گفت اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان عدالتخواهی نهفته در آن شعار را كه درون خود نوعی ستیز با الیگارشی را دنبال می‌كرد، آن‌گونه كه خود خواستند، بازنمایی كردند و مردم را مقابل هم قرار دادند. چنین تصویری ساختن واقعا بی‌انصافی بود؛ چراكه نه قالیباف به‌دنبال تضاد اجتماعی بود و نه اساسا چنین ستیزی را مطلوب می‌دانست. البته تردیدی نیست كه قالیباف مخالف نئولیبرالیسم است؛ اما هرگز سوسیالیست و پوپولیست نیست. نئولیبرالیسمی‌ كه او به آن می‌تازد، از جنس همان سیاست‌هایی است كه به سه‌برابرشدن نقدینگی و قیمت دلار و مسكن و بی‌قیدی بازار خودرو انجامیده است.؛اما درباره سیاستمدارنبودن قالیباف، به‌نظر با این توضیح كه سیاست بازی قدرت، لابی، پشت‌پرده و اتهام گازانبری‌زدن به كسی باشد كه در دوران ریاستش در پلیس، در سالگردهای كوی دانشگاه كمترین تنش را داشت و كمترین برخوردی با دانشجویان کرد، بله، حتما سیاستمدار نیست. قالیباف برای این بازی‌های سیاسی كه دو طیف تند چپ و راست گازانبری او را زیرفشار قرار می‌دهند، حتما مناسب نیست و كمی‌ برای این گونه سیاست‌ورزی‌كردن ساده است. البته همین‌طور ساده هم بماند، بهتر است.
۹. به‌نظر می‌رسد كارگزاران مانند بقیه اصلاح‌طلبان، قالیباف را برای ١٤٠٠ ،گزینه‌ای جدی می‌دانند؛ چراكه پس از سیل تخریب‌ها، هنوز قالیباف، قالیباف است. اكنون در جریان افول جریان‌های رسمی ‌سیاست، گفتمان دولت قوی، مقتدر و كارآمد دوباره به صدر بازخواهد گشت و چنین تغییری در فضای سیاسی كشور حتما مطلوب اصلاحات نخواهد بود. برای شروع‌كردن بازی ١٤٠٠ هنوز خیلی زود 
است.
۱۰. درادامه از این هم بگوییم آنچه روزنامه سازندگی درباره محتویات دیدار احمدی‌نژاد و قالیباف نوشته، با واقعیت تطابق ندارد. این دیدار نه سه‌بار كه یك‌بار انجام شده و سخن و توافقی درباره ائتلاف میان این دو فرد صورت نگرفته. هر گفت‌و‌گویی به‌معنای توافق و ائتلاف نیست و هر عیادتی نشانه هم‌پیمانی.
۱۱. اگر این توضیحات قانع‌كننده و مكفی بوده، چقدر جوانمردانه است كه روزنامه سازندگی خطای خود را تصحیح كند و اگر برای آزادی مخالف خود حرمت قائل است، برای پایان‌دادن به این گونه تخریب‌ها گام بردارد. چقدر خوب می‌شد سیاست و اخلاق بیشتر از همیشه به‌هم نزدیك شوند و شأن سیاستمداران رعایت شود؛ دور از تنگ‌نظری، ستیزه‌جویی و تندروی. وقت مناسبی است كه همه ما خطا‌هایمان را تصحیح كنیم؛ چه اصلاح‌طلب چه اصول‌گرا.
۱۲. حالا كه كم‌و‌بیش درباره كدام قالیباف سخن گفتیم، وقت مناسبی است كه این چالش را ایجاد كنیم كه كدام سازندگی؟ كدام كارگزاران؟ كارگزاران میانه‌رو كه خود سال‌ها تازیانه مشاركت و اتحاد ملت را خورده یا كارگزاران رادیكال كه مشی مشاركت را به‌ارث برده است؟

 
شماره‌های پیشین