555
دوشنبه، ۲۶ شهریور ۱۳۹۷
1
گفت‌وگوی«صبح‌نو»باتهیه‌کننده‌مجموعه‌مستند«عتبات‌کلمات»

شالوده‌اصلی‌مرثیه،شعر است

مجموعه مستند «عتبات کلمات» به تهیه‌کنندگی آقای سجادنوروزی درایام محرم از شبکه چهارسیما پخش می‌شود. این مجموعه در قالب پرتره نگاهی نو به موضوع شعرعاشورایی دارد.

دکتر مصطفی جمالی در گفت‌وگو با «صبح‌نو» نگاه تمدنی به عاشورا و اربعین را بررسی می‌کند

از عاشورا تا اربعین؛ از انقلاب تا تمدن

اربعین را از یک نگاه می‌توان امتداددهنده عاشورا دانست. امتدادی که سیری معنادار به‌سوی ایجاد یک زندگی جدید بر مبنای ارزش‌های الهی به ذهن متبادر می‌کند و می‌تواند به تحقق آرمان تمدن اسلامی و جامعه مهدوی بینجامد. برای بررسی ابعاد گوناگون «نگاه تمدنی به عاشورا و اربعین» گفت‌وگویی را با دکتر مصطفی جمالی، عضو هیأت علمی فرهنگستان علوم اسلامی قم ترتیب دادیم.

گفت‌وگوی «صبح نو» با علی نجفی پدیده جوان مداحی امسال

رزق مداحی از آسمان می‌آید

در بین دوستان وآشنایان به «حاج علی» معروف است. البته خودش معتقد است این پیشوند جلوی نام او بار را ‌روی دوشش سنگین‌تر می‌کند. آقای علی نجفی متولد6 خرداد 67 است که چند سالی است در عرصه مداحی فعالیت می‌کند. نجفی را این روزها بسیار گوش می‌دهند و بیشتر به‌دنبال هیأت و منبر او می‌گردند. سال 87 به همراه جمعی از دوستانش چراغ هیأتی را روشن کرد که امروز بدون شک یکی از پرشورترین هیات غرب پایتخت است. پرچمی که به‌نام «عبدالله بن حسن‌؟ع؟» برافراشته شد، امروز جوانان و نوجوانان زیادی را با تیپ‌‌ها و ظواهر و عقاید متفاوت دور هم جمع کرده است. نجفی مداحی را از کودکی شروع کرده و امروز نیز به شغل و کار ‌دغدغه اول او تبدیل شده است.

گفت‌وگوی «صبح‌نو» با مؤسس تنها گروه تئاتر ویژه بانوان در ایران

مسلمان شدن بانوی زرتشتی با تئاتر حسینی

جامعه مذهبی ایران سال‌هاست که با تئاتر رابطه زیادی ندارد اما از سال 1386 گروه تئاتر هنر مقدس به کارگردانی خانم مریم شعبانی برای پاسخ به این نیاز و امن کردن محیط تئاتر برای تماشاگران و هنرجویان راه‌اندازی شده است.

«صبح‌نو» از تجربه برپایی هیات در شهر میلان ایتالیا گزارش می‌دهد

خانه فاطمه در غربت

ما بیست نفر بودیم، زن و مرد. غروب جمعه، هر کجای آن شهر غریب بودیم، سوار خط زرد مترو می‌شدیم و خودمان را به آن انباری می‌رساندیم. انباری خانه یکی از مقیمان ایرانی، هیات ما بود. به همت آن خانواده انباری هر هفته فرش می‌شد، چراغ کم‌نوری از سقفش آویزان می‌شد و بساط چای و قند و بیسکویت هم به راه بود. نزدیک غروب، درِ ورودی ساختمان را نیمه‌باز می‌گذاشتند تا یکی یکی و بی‌سروصدا وارد ساختمان شویم و از پله‌های سمت چپ به زیر زمین برویم، کفش‌هایمان را بغل کنیم و وارد هیات کوچک‌مان بشویم.

یادداشت

انگیزه قوی تاریخ‌نویسی، روایات عاشورا را دقیق کرده است

دکتر رسول جعفریان

صبح نو

نامه دستوری جوانان برای تغییر ساختار تصمیم‌سازی جریان چپ

نسل دوم اصلاحات علیه سیکل بسته مدیریتی و پیرسالاری حاکم در کشور به‌خصوص در جریان اصلاحات، اعلام قیام کردند، آنان خواهان سازمان جدید سیاسی با مدیریت صادق خرازی بودند اما سد پیرسالاران مانع شد. شورش جوانان بر پیران اصلاحات با سپر انداختن نوظهوران کنشگری سیاسی پایان یافت و حزب ندای ایرانیان هیاهویی برای هیچ بود. پس از گذشت چند سال جوانانی دیگر در اردوگاه چپ‌نشینان سیاست کشور، خواهان بهبودخواهی روند تصمیم‌سازی بزرگان هستند اما خاستگاه آنان با جوانان قلع‌وقمع شده حزب ندای ایرانیان متفاوت است.تعدادی از فعالان جوان سیاسی- رسانه جریان اصلاحات، در نامه به رییس دولت اصلاحات، خواهان تغییرات ساختاری در نهادهای تصمیم‌سازی این جریان شدند. درواقع این نامه اعتراف‌نامه برای فرار از باتلاق فرسایش سرمایه اجتماعی جریان اصلاحات است، در گذشته این کنشگران سیاسی واقعیت‌های حاکم را تکذیب می‌کردند ولی در وضعیت حاکم به عدم شفافیت، استمرار لابی‌گری به جای شایسته‌گزینی، فقدان موازین دموکراسی‌خواهی با حاکمیت فردمحور در تصمیم‌سازی اذعان دارند.این فعالان سیاسی برآیند فقدان سامان سیاسی و ائتلاف‌های جبهه‌ای را عدم شفافیت قلمداد می‌کنند و در همین راستا نوشتند: «بیست و یک سال پس از دوم خردادماه، جریان سیاسی موسوم به این نام هنوز از سامان سیاسی متناسبی برخوردار نیست و فقدان سازمانی پویا برای هدایت جریان اصلاحات به مهم‌ترین نقطه ضعف اصلاح‌طلبان بدل شده است. همین مسأله باعث شده تا این جریان که «ائتلاف جبهه‌ای» از عناصر بنیادین راهبرد آن محسوب می‌شود، گاه به نتایجی برسد که از شفافیت کافی برخوردار نیست یا بدنه اصلاح‌طلبان و حتی نیروهای فعال اما غیرحاضر در لابی‌های خاص از فرایند امور بی‌اطلاع باشند.» نویسندگان این نامه تشکیل نهادهای تصمیم‌ساز برای چینش لیست‌های انتخاباتی را هرچند گامی مؤثر تلقی می‌کنند اما این سازوکار را ناکافی می‌دانند و معتقدند که «اکنون شورای عالی اصلاح‌طلبان که باید محلی برای کنشگران سیاسی دموکراسی‌خواه باشد در خطر تبدیل شدن به موضع استقرار دائمی بوروکرات‌ها و تکنوکرات‌های محافظه‌کار دولتی قرار دارد، نتیجه هم البته معلوم است: فراکسیون امید در مجلس که به‌رغم برخی تک‌صداها و عملکرد مثبت و قابل تقدیر برخی از منتخبان لیست امید، به هیچ عنوان از ظرفیت‌های فراوان آن استفاده نشده است؛ فراز و فرود در انتخاب شهردار تهران و ضعف در هماهنگ کردن شورای یکدست اصلاح‌طلب آن که می‌توانست کار ویژه مدیریت شورای‌عالی باشد اما از چنین نفوذ و مدیریتی خبری نبود.»مهم‌ترین گزاره تحلیلی نامه فعالان سیاسی جریان اصلاحات حکایت از کاهش اعتبار سیاسی رییس دولت اصلاحات پس از ناکارآمدی راهبرد دستوری «تکرار» دارد؛ این تقلیل جایگاه در افکارعمومی بعد از ضربات جدی اعضای مورد حمایت ایشان به منافع ملی بوده است بنابراین منجر به دلواپسی برای انتخابات آتی شده است. آنان برای برون‌رفت از بن‌بست پیشرو‌خواهان تغییرات جدی در شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاحات هستند و اصلاح مسیر اصلاحات مطالبه اصلی آنان است و در همین راستا نوشتند: « در جریان شکل‌گیری دور جدید شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان، با به عضویت درآوردن چهره‌های ملی و امتحان پس‌داده که نماد اصلاح‌طلبی‌اند و سپردن مدیریت این شورا به یکی از شخصیت‌های مقاوم و ملی، نخست از گسترش احساس تقلیل اصلاح‌طلبی به محافظه‌کاری پیشگیری شود و در مرحله بعد به این شورا به‌مثابه شورایی موقت مأموریت داده شود تا زمینه را برای شکل‌گیری نهاد ملی اصلاحات به‌عنوان یک سامانه سیاسی وحدت‌بخش میان اصلاح‌طلبان به نحوی که بیش از پیش دموکراتیک و برآمده از روندهای انتخابی، شفاف و منطقی باشد اقدام نماید. چنین اقدامی نخستین گام در مسیر مبارک اصلاح اصلاحات خواهد بود.»انتقام سخت از عارفباز هم آقای محمدرضا عارف تاوان صداقت سیاسی خود را خورد. تاوان آغاز هم‌اندیشی برای تشکیل حزب سیاسی جدید در اردوگاه اصلاحات، حذف از رأس ساختار تصمیم‌ساز آنان است. از هفته گذشته گمانه‌زنی‌ها برای حضور محمدرضا عارف در انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم آغاز شد؛ حضوری بدون اجازه پدرخوانده‌های سیاسی اصلاحات. نزدیکان عارف سکوت کردند ولی مخالفان او تکذیب و حتی فصل انتقام فرا رسید. حزب کارگزاران سازندگی و حزب اتحاد ملت با وجود اختلافات عمیق در مخالفت با جایگاه حقوقی محمدرضا عارف به همگرایی دست پیدا کرده‌اند. خط‌مشی تحلیلی نامه فعالان سیاسی اصلاح‌طلب، تکرار گزاره‌های پیشین دو حزب اصلی اصلاحات است. آنان مدعی‌اند که محمدرضا عارف نماد اصلاح‌طلبی در قامت ملی نیست و از سوی دیگر کنش محافظه‌کارانه او منجر به ایستایی اقدامات رادیکال اصلاح‌طلبی شده است.تندروها مشغول کار هستندنوع هشدارها، سطح انتقادی و دامنه تحول‌خواهی نامه تعدادی از فعالان جوان اصلاح‌طلب نمایانگر هدایت‌گری و حمایت جدی بخشی از کنشگران قدیمی اصلاحات دارد و به تعبیری زمزمه‌های پیشکسوتان به نفیر جوانان بدل گشته است.عبدالله رمضان‌زاده نامه جوانان اصلاح‌طلب را «بارقه امیدی برای آینده ایران، خاتمی» توصیف کرد و خواهان استقبال چهره‌های مشهور اصلاح‌طلب شد و پس از آن نوبت به مصطفی تاج‌زاده رسید؛ او خواهان مشارکت سیاسی نویسندگان نامه انتقادی به نحوه تصمیم‌سازی شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاحات شد و در همین راستا نوشت: «شورای سیاست‌گذاری باید به نامه صدنفره توجه کند همچنان آقای خاتمی نیز باید به آن بذل توجه کند و خوب است جلساتی با نمایندگان این عزیزان برگزار کند و از نزدیک انتقادها و پیشنهادهای آنان را بشنود. صدالبته شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان نیز لازم است با این دوستان به مشورت بنشیند و راهی پیدا کند برای جلب مشارکت همه نیروهای اصلاح‌طلب، به‌طوری‌که شورای سیاست‌گذاری سخنگوی فقط بخشی از اصلاح‌طلبان نشود و همه احساس کنند که در روند اصلاحات نقش دارند و سهیم‌اند» و پس از نوبت به عضو حزب اتحاد ملت رسید؛ آقای محمد کیانوش‌راد خط استحاله اصلاحات را هشدار داد و خواهان تأمل جدی برمفاد نامه شد.نامه دستوری صیانت از اصلاحاترییس دولت اصلاحات موج پشیمانی از انتخاب رییس دولت دوازدهم را «دسیسه» و «توطئه» دانست اما حالا مخاطب، نامه‌ای از فعالان سیاسی اصلاحات قرار گرفته است که ترجمان موج پیشین با مطالبات دقیق‌تر است. آیا رییس دولت اصلاحات، این نامه را دسیسه‌ای تلقی می‌کند؟ پاسخ به این پرسش مسلماً خیر است. رییس دولت اصلاحات پویش مردمی و غیرساختارمند را مانع اعمال راهبردهای اصلاحات می‌داند زیرا دامنه مطالبه‌گری آن محدود نیست اما قطعاً موج هدایت شده- در قالب نامه دستوری- سرانجام آرام خواهد شد. شناخت چهره‌های حامی نامه، ‌ترمیم مسیر اصلاحات، نیمه پنهان چشم‌انداز مطالبه‌خواهی را آشکار می‌کند. خاستگاه سیاسی امضاکننده‌های نامه، نشانگر پیوندهای عمیق سیاسی با مراکز تصمیم‌ساز رادیکال اصلاحات در قالب حزبی مانند اتحاد ملت و در بستر فردی افرادی مانند مصطفی تاج‌زاده است. رییس دولت اصلاحات برای ترمیم اعتبار شخصی و اصلاح روند تصمیم‌سازی در اصلاحات نیازمند پشتوانه حامی در بدنه است و این نامه گام نخست و تسهیل‌کننده را داراست و گام‌های بعدی در قالب ارائه بسته پیشنهادی از سوی احزابی مانند اتحاد ملت و کارگزاران سازندگی پیگیری می‌گردد.
نسل دوم اصلاحات علیه سیکل بسته مدیریتی و پیرسالاری حاکم در کشور به‌خصوص در جریان اصلاحات، اعلام قیام کردند، آنان خواهان سازمان جدید سیاسی با مدیریت صادق خرازی بودند اما سد پیرسالاران مانع شد. شورش جوانان بر پیران اصلاحات با سپر انداختن نوظهوران کنشگری سیاسی پایان یافت و حزب ندای ایرانیان هیاهویی برای هیچ بود. پس از گذشت چند سال جوانانی دیگر در اردوگاه چپ‌نشینان سیاست کشور، خواهان بهبودخواهی روند تصمیم‌سازی بزرگان هستند اما خاستگاه آنان با جوانان قلع‌وقمع شده حزب ندای ایرانیان متفاوت است.

تعدادی از فعالان جوان سیاسی- رسانه جریان اصلاحات، در نامه به رییس دولت اصلاحات، خواهان تغییرات ساختاری در نهادهای تصمیم‌سازی این جریان شدند. درواقع این نامه اعتراف‌نامه برای فرار از باتلاق فرسایش سرمایه اجتماعی جریان اصلاحات است، در گذشته این کنشگران سیاسی واقعیت‌های حاکم را تکذیب می‌کردند ولی در وضعیت حاکم به عدم شفافیت، استمرار لابی‌گری به جای شایسته‌گزینی، فقدان موازین دموکراسی‌خواهی با حاکمیت فردمحور در تصمیم‌سازی اذعان دارند.
این فعالان سیاسی برآیند فقدان سامان سیاسی و ائتلاف‌های جبهه‌ای را عدم شفافیت قلمداد می‌کنند و در همین راستا نوشتند: «بیست و یک سال پس از دوم خردادماه، جریان سیاسی موسوم به این نام هنوز از سامان سیاسی متناسبی برخوردار نیست و فقدان سازمانی پویا برای هدایت جریان اصلاحات به مهم‌ترین نقطه ضعف اصلاح‌طلبان بدل شده است. همین مسأله باعث شده تا این جریان که «ائتلاف جبهه‌ای» از عناصر بنیادین راهبرد آن محسوب می‌شود، گاه به نتایجی برسد که از شفافیت کافی برخوردار نیست یا بدنه اصلاح‌طلبان و حتی نیروهای فعال اما غیرحاضر در لابی‌های خاص از فرایند امور بی‌اطلاع باشند.» نویسندگان این نامه تشکیل نهادهای تصمیم‌ساز برای چینش لیست‌های انتخاباتی را هرچند گامی مؤثر تلقی می‌کنند اما این سازوکار را ناکافی می‌دانند و معتقدند که «اکنون شورای عالی اصلاح‌طلبان که باید محلی برای کنشگران سیاسی دموکراسی‌خواه باشد در خطر تبدیل شدن به موضع استقرار دائمی بوروکرات‌ها و تکنوکرات‌های محافظه‌کار دولتی قرار دارد، نتیجه هم البته معلوم است: فراکسیون امید در مجلس که به‌رغم برخی تک‌صداها و عملکرد مثبت و قابل تقدیر برخی از منتخبان لیست امید، به هیچ عنوان از ظرفیت‌های فراوان آن استفاده نشده است؛ فراز و فرود در انتخاب شهردار تهران و ضعف در هماهنگ کردن شورای یکدست اصلاح‌طلب آن که می‌توانست کار ویژه مدیریت شورای‌عالی باشد اما از چنین نفوذ و مدیریتی خبری نبود.»
مهم‌ترین گزاره تحلیلی نامه فعالان سیاسی جریان اصلاحات حکایت از کاهش اعتبار سیاسی رییس دولت اصلاحات پس از ناکارآمدی راهبرد دستوری «تکرار» دارد؛ این تقلیل جایگاه در افکارعمومی بعد از ضربات جدی اعضای مورد حمایت ایشان به منافع ملی بوده است بنابراین منجر به دلواپسی برای انتخابات آتی شده است. آنان برای برون‌رفت از بن‌بست پیشرو‌خواهان تغییرات جدی در شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاحات هستند و اصلاح مسیر اصلاحات مطالبه اصلی آنان است و در همین راستا نوشتند: « در جریان شکل‌گیری دور جدید شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان، با به عضویت درآوردن چهره‌های ملی و امتحان پس‌داده که نماد اصلاح‌طلبی‌اند و سپردن مدیریت این شورا به یکی از شخصیت‌های مقاوم و ملی، نخست از گسترش احساس تقلیل اصلاح‌طلبی به محافظه‌کاری پیشگیری شود و در مرحله بعد به این شورا به‌مثابه شورایی موقت مأموریت داده شود تا زمینه را برای شکل‌گیری نهاد ملی اصلاحات به‌عنوان یک سامانه سیاسی وحدت‌بخش میان اصلاح‌طلبان به نحوی که بیش از پیش دموکراتیک و برآمده از روندهای انتخابی، شفاف و منطقی باشد اقدام نماید. چنین اقدامی نخستین گام در مسیر مبارک اصلاح اصلاحات خواهد بود.»

انتقام سخت از عارف
باز هم آقای محمدرضا عارف تاوان صداقت سیاسی خود را خورد. تاوان آغاز هم‌اندیشی برای تشکیل حزب سیاسی جدید در اردوگاه اصلاحات، حذف از رأس ساختار تصمیم‌ساز آنان است. از هفته گذشته گمانه‌زنی‌ها برای حضور محمدرضا عارف در انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم آغاز شد؛ حضوری بدون اجازه پدرخوانده‌های سیاسی اصلاحات. نزدیکان عارف سکوت کردند ولی مخالفان او تکذیب و حتی فصل انتقام فرا رسید. حزب کارگزاران سازندگی و حزب اتحاد ملت با وجود اختلافات عمیق در مخالفت با جایگاه حقوقی محمدرضا عارف به همگرایی دست پیدا کرده‌اند. خط‌مشی تحلیلی نامه فعالان سیاسی اصلاح‌طلب، تکرار گزاره‌های پیشین دو حزب اصلی اصلاحات است. آنان مدعی‌اند که محمدرضا عارف نماد اصلاح‌طلبی در قامت ملی نیست و از سوی دیگر کنش محافظه‌کارانه او منجر به ایستایی اقدامات رادیکال اصلاح‌طلبی شده است.
تندروها مشغول کار هستند
نوع هشدارها، سطح انتقادی و دامنه تحول‌خواهی نامه تعدادی از فعالان جوان اصلاح‌طلب نمایانگر هدایت‌گری و حمایت جدی بخشی از کنشگران قدیمی اصلاحات دارد و به تعبیری زمزمه‌های پیشکسوتان به نفیر جوانان بدل گشته است.
عبدالله رمضان‌زاده نامه جوانان اصلاح‌طلب را «بارقه امیدی برای آینده ایران، خاتمی» توصیف کرد و خواهان استقبال چهره‌های مشهور اصلاح‌طلب شد و پس از آن نوبت به مصطفی تاج‌زاده رسید؛ او خواهان مشارکت سیاسی نویسندگان نامه انتقادی به نحوه تصمیم‌سازی شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاحات شد و در همین راستا نوشت: «شورای سیاست‌گذاری باید به نامه صدنفره توجه کند همچنان آقای خاتمی نیز باید به آن بذل توجه کند و خوب است جلساتی با نمایندگان این عزیزان برگزار کند و از نزدیک انتقادها و پیشنهادهای آنان را بشنود. صدالبته شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان نیز لازم است با این دوستان به مشورت بنشیند و راهی پیدا کند برای جلب مشارکت همه نیروهای اصلاح‌طلب، به‌طوری‌که شورای سیاست‌گذاری سخنگوی فقط بخشی از اصلاح‌طلبان نشود و همه احساس کنند که در روند اصلاحات نقش دارند و سهیم‌اند» و پس از نوبت به عضو حزب اتحاد ملت رسید؛ آقای محمد کیانوش‌راد خط استحاله اصلاحات را هشدار داد و خواهان تأمل جدی بر
مفاد نامه شد.

نامه دستوری صیانت از اصلاحات
رییس دولت اصلاحات موج پشیمانی از انتخاب رییس دولت دوازدهم را «دسیسه» و «توطئه» دانست اما حالا مخاطب، نامه‌ای از فعالان سیاسی اصلاحات قرار گرفته است که ترجمان موج پیشین با مطالبات دقیق‌تر است. آیا رییس دولت اصلاحات، این نامه را دسیسه‌ای تلقی می‌کند؟ پاسخ به این پرسش مسلماً خیر است. رییس دولت اصلاحات پویش مردمی و غیرساختارمند را مانع اعمال راهبردهای اصلاحات می‌داند زیرا دامنه مطالبه‌گری آن محدود نیست اما قطعاً موج هدایت شده- در قالب نامه دستوری- سرانجام آرام خواهد شد. شناخت چهره‌های حامی نامه، ‌ترمیم مسیر اصلاحات، نیمه پنهان چشم‌انداز مطالبه‌خواهی را آشکار می‌کند. خاستگاه سیاسی امضاکننده‌های نامه، نشانگر پیوندهای عمیق سیاسی با مراکز تصمیم‌ساز رادیکال اصلاحات در قالب حزبی مانند اتحاد ملت و در بستر فردی افرادی مانند مصطفی تاج‌زاده است. رییس دولت اصلاحات برای ترمیم اعتبار شخصی و اصلاح روند تصمیم‌سازی در اصلاحات نیازمند پشتوانه حامی در بدنه است و این نامه گام نخست و تسهیل‌کننده را داراست و گام‌های بعدی در قالب ارائه بسته پیشنهادی از سوی احزابی مانند اتحاد ملت و کارگزاران سازندگی پیگیری می‌گردد.

شماره‌های پیشین