458
چهارشنبه، ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
1
حسین شمقدری در گفت وگو با «صبح نو»:

«انقلاب جنسی2» روایت سرنوشت زن غربی است

«انقلاب جنسی2» تازه‌ترین اثر آقای حسین شمقدری است که این روزها در فضای مجازی مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته است. فیلمی که دست روی نقطه‌ای حساس گذاشته و مسأله مهمی را مورد پرسش قرار داده است. شمقدری در انقلاب بحث خانواده در غرب را مورد مداقه قرار می‌دهد و در پی سرنوشت زن غربی رفته است. وی معتقد است هرچند درصد کمی از زنان در غرب در حال بازگشت به اصول خانواده‌اند اما آنچه در ایران مشاهده می‌شود نشانه‌های یک انقلاب زنانه است که سال‌ها پیش در غرب رخ داده و نتایج آن نیز مشخص شده است. گفت‌وگوی «صبح نو» با حسین شمقدری درباره مستند «انقلاب جنسی2» را بخوانید.

انتقاد کارگزارانی‌ها از تاخیر اصلاح‌طلبان در انتخاب شهردار

کرباسچی: تهران را بین زمین و هوا نگه داشته‌اند

جدال و کشمکش طیف‌های اصلاح‌طلب برای اداره شهر تهران، حالا هرروز بیش از پیش‌ نمایان می‌شود و پشت‌پرده‌های کنار رفتن نجفی هرروز با گفت‌و‌گوهای جدید بیشتر افشا می‌شود. به‌ویژه این‌که دیروز و همزمان با انتخاب هفت گزینه نهایی شورای شهر برای شهردار بعدی تهران، سروصدای دبیر کل حزب کارگزاران سازندگی هم به‌عنوان یکی از اضلاع مثلث صاحب سهم در شورای پنجم تهران با تندترین توصیف‌ها در‌آمد. موضوعی که نشان می‌دهد طیف‌های اصلاح‌طلبان، بیش از همیشه دچار تشتت و درگیری شده‌اند.

شمخانی: تنبیه رژیم صهیونیستی قطعی است

انتقام حمله به پایگاه T4

برجام یا همان برنامه جامع اقدام مشترک بازهم در صدر اخبار داخلی و خارجی قرار گرفته و تقریباً تا سه هفته آینده تکلیف آن روشن می‌شود؛ موضوعی که در پایان هر فرصت 6 ماهه خبرساز می‌شود اما این بار برخلاف دوبار گذشته جمهوری اسلامی ایران ابتکار عمل را به‌دست گرفته و بدون آنکه نگرانی و یا ترسی از آینده برجام داشته باشد سناریوهای خود را مهیای فردای 22 اردیبهشت‌ماه کرده است.

گزارشی از سخنرانی استاد رحیم‌پور درباره رابطه دین و تکنولوژی

باید در برابر غول آخرالزمان تسلیم شد؟

افتتاحیه نخستین همایش بین‌المللی دین، فرهنگ و فناوری با حضور اندیشمندان حوزوی و دانشگاهی، صبح دیروز در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد. در این مراسم استاد حسن رحیم‌پور ازغدی درباره نسبت جریان‌های فکری گوناگون با تکنولوژی سخنرانی کرد.

گزارش میدانی «صبح نو» از محل کشف جسدی که منتسب به دیکتاتور پهلوی است

سلفی یواشکی در باغ توتی

صبح یکشنبه دوم اردیبهشت‌ماه لابه‌لای خبرهای ریز و درشت سیاسی و اقتصادی سایتی نه چندان معروف، خبری را در کانال تلگرامی‌اش منتشر کرد که بلافاصله در صدر اخبار قرار گرفت . ماجرا از این قرار بود که کارگرهای حفاری که مشغول ساخت‌وساز و توسعه حرم حضرت عبدالعظیم الحسنی (ع) بودند، در جریان کار با بیل مکانیکی با کنده‌کاری‌های معمول، جسدی مومیایی شده پیدا کرده بودند . تا اینجای ماجرا زیاد عجیب و غریب نبود . حرم حضرت عبدالعظبم و شهرری از شهرهای بسیار قدیمی است و پیدا شدن یک جسد مومیایی در آن زیاد دور از ذهن نیست اما آنچه این جسد را در کمتر از یک ساعت به شهرت رساند، انتساب آن به رضاخان، دیکتاتور نخست پهلوی بود. موضوعی که البته مورخانی همچون آقایان«عبدالله شهبازی» و «خسرو معتضد» آن را رد کرده‌اند.

«سیدضیاهاشمی»ازطرح‌درجه‌بندی‌سنی‌فیلم‌هابه«صبح‌نو»گفت

مستحب و مکروه داریم، حرام نه!

رییس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان از اعمال طرح درجه‌بندی سنی فیلم‌های سینمایی در حال اکران، در ماه‌های آینده خبر داد. طرحی که کیفیت اجرایش سؤالات زیادی را به‌وجود خواهد آورد.

فولادگر در گفت‌و‌گوی تفصیلی با «صبح نو» موانع خصوصی‌سازی را تشریح کرد

تنها یک‌چهارم قانون اصل‌44 اجرا شده است

سال‌های زیادی از ابلاغ سیاست‌های اصل44 قانون اساسی توسط رهبر معظم انقلاب می‌گذرد، اما در این مدت تحلیلگران همواره این موضوع را مطرح کرده‌اند که این قانون به شکل واقعی و درستی اجرا نشده است.در همین رابطه باید به این موضوع توجه داشت که سیاست‌های اصل44 قانون اساسی به خودی خود مشکلی ندارد و به‌موقع هم ابلاغ و مطرح شد. به نظر می‌رسد فرایند اجرای این قانون هم مشکلی ندارد و مسیر اجرای درستی برای آن پیش‌بینی شده است، اما متاسفانه این قانون توسط دولت‌ها به درستی اجرا نشد.برای بررسی علت عدم تحقق اصل44 با آقای حمیدرضا فولادگر، رییس کمیسیون ویژه حمایت از تولید ملی و نظارت بر اجرای اصل44 قانون اساسی مجلس شورای اسلامی به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم.

سرمقاله

کدام دانه‌درشت؟

صبح نو

روزی که برف بارید و پایتخت خوابید!

شهرداری تهران برخلاف نام و ظاهرش، درحال‌حاضر بیش از آنکه محلی برای خدمت به پایتخت‌نشینان باشد، جایی برای تسویه‌حساب‌های جناح اصلاح‌طلب و حامیان اعتدال با شهردار سابق تهران شده است. در این بین خدمت‌رسانی به شهروندان اولویت نخست نیست و البته بوی بهبود هم از اوضاع حاکم بر شهرداری تهران، به مشام نمی‌رسد. هم‌اکنون شنیده شدن صدای پای بحران مدیریت در سازمان نخستِ مدیریت شهر تهران، امری غیرقابل کتمان است. این وضعیت دلسردکننده سبب نشده است تا تغییری در رفتارهای سیاسی، رقیب‌هراسی و حتی سهم‌خواهی درون‌گروهی میان شورای شهر و شهرداری تهران ایجاد شود.

از مدیریت مانند هر علم دیگری، تعاریف مختلفی وجود دارد. در این بین، یکی از کاربردی‌ترین تعریف‌ها می‌گوید: مدیریت عبارت است از حداکثر بهره‌برداری مطلوب از منابع موجود (اعم از نیروی انسانی، منابع، امکانات مالی، تجهیزات و امکانات فیزیکی) که از طریق اعمال اصول یا نظام مدیریت برای رسیدن به هدفی خاص انجام می‌شود.علم مدیریت اگر چه بی‌نیاز از تجربه نیست، اما یقیناً برای به ثمر نشستن، نیازمند مدیرانی لایق است که هنر به کار بستن آن را بلد باشند.مدیریت شهری برخلاف نام ظاهراً ساده‌اش، چنان پیچیده و در‌عین‌حال ظریف است که هر‌گونه نقص در اجرای آن، می‌تواند به یک فاجعه تبدیل شود.
 هنر تبدیل نعمت به نقمت
پروژه تبدیل شادی به غصه و نعمت خدادادی به خسارت محض، اگر چه امری دشوار است اما به مدد نگاه غیرتخصصی به امور شهری، طی چند ماه گذشته در پایتخت کشور ما به نحوی کاملاً موفق در حال اجراست!وقتی نهاد مدیریت شهری یا همان شهرداری خودمان، تصمیم می‌گیرد که بر اساس گرایش‌های سلیقه‌ای و سیاسی تصمیم‌گیری کند و در این راه هم مستظهر به حمایت شورای شهر باشد، قاعدتاً استفاده از کلمه رعب‌آور بحران، تعجب‌آور نیست.
وقتی تهران برف آمد
روزگاری در پایتخت تهران، برف‌های زمستانی، چندان اتفاق عجیبی نبودند، اما پس از گسترش شهر تهران عملاً دو اتفاق، صورت مسأله را در مواجهه مدیریت شهری با برف و یخبندان، تغییر داد.تهران از یک‌سو چنان بزرگ و پرجمعیت شده است، که اصولاً دمایی بیش از حد معمول زمستان‌های سال‌های قبل دارد، لذا برف‌ها سبک‌تر و کمتر شده‌اند. در مقابل اما شبکه گسترده راه‌ها و بزرگراه‌ها، تونل‌ها و معابر خاص شهری مانند پل‌های پرشماری که طی 10 سال گذشته در تهران کشیده شد، نیازمند محافظت از برف و یخبندان است. از یک‌سو تجهیزات و امکانات شهری باید محافظت شوند و از سوی دیگر سطح معابری که شاید ده‌ها برابر بیشتر از چند دهه گذشته هستند.این شرایط از بدیهیات پایتخت کشور و تمام شهرهای مشابه در سایر ممالک است؛ اما عملکرد مدیریت فعلی شهرداری تهران هنگام بارش برف در شامگاه هفتم بهمن‌ماه امسال، نشان داد که حتی در صورت بروز اتفاقات پیش‌بینی‌شده نیز، می‌توان غافلگیر شد!
 مثل برف، مثل بحران
خلاصه اتفاق این است. تهران برف آمد. بعد از یک دوره خشکسالی و دعا و نماز باران و تقاضا برای نزول باران و سایر نزولات آسمانی.خطر جیره‌بندی آب از بیخ گوش ساکنان تهران گذشت و بچه‌هایی که برف را فقط در قاب تلویزیون دیده بودند، برف‌بازی را تجربه کردند.به موازات این اتفاقات مبارک، شهر تهران نیز مانند یک بیمار قطع نخاع، از حرکت باز ایستاد، تعطیل شدن مدارس البته تدبیر خوبی بود ولی خیابان‌های اصلی شهر به خاطر تعلل در برف‌روبی، بیشتر شبیه پیست اسکی شده بودند.تا چندین روز، جمع‌آوری زباله تعطیل شد. برفی که چندان هم کم‌سابقه نبود، بسیاری از راه‌های فرعی و کوچه‌ها را تا چند روز، تبدیل به بن‌بست یا تله راه‌بندان و ترافیک تبدیل کرد.
شهری که پر از موتورسوار است، عملاً قتلگاه موتورسوارانی شد که زمین می‌خوردند و خلاصه اوضاع عادی نبود.در همین زمان کسی از مسوولان شهری یا دولت محترم، علاقه نداشت که از کلمه بحران استفاده کند، اما بحران در شهر تهران، به وضوح قابل مشاهده بود.
 حامیان شهردار و چند انتقاد جالب!
همزمان با بروز بی‌نظمی‌ها در شهر تهران و در همان ساعات نخست، وضعیت به اندازه‌ای از کنترل مدیریت شهری خارج شده بود که نمایندگان شورای شهر تهران، شهردار منتخب خود را مورد انتقاد قرار دادند تا مشخص شود، کسی حاضر نیست، جور سردرگمی مدیریت شهرداری تهران را بکشد و در تبعات ناگوار این امر سهیم شود.از جمله این افراد، مجید فراهانی عضو شورای شهر تهران بود که نسبت درباره عملکرد مدیریت شهری برای بازگشایی خیابان‌ها و معابر شهر تهران گفت: «بودجه‌های خوبی برای این موضوع پیش‌بینی شده است، اما عملکرد مدیریت شهری در پی بارش برف قابل قبول نیست! در سال جاری 30 میلیارد و 500میلیون تومان برای برف‌روبی شهرداری تهران پیش‌بینی شده است و علی‌رغم اختصاص این بودجه، متأسفانه این مجموعه عملکرد خوبی را در این بخش نداشته است.»  
همچنین احمد مسجدجامعی دیگر عضو شورای اسلامی شهر تهران نیز در همان روز با انتقاد از استفاده بیش از حد نمک برای از بین بردن برف‌ها و یخبندان‌های سطح شهر تهران گفت: «این اقدام موجب آسیب زدن به ریشه درختان می‌شود.»  
وای اگر از پس امروز بود فردایی!
زلزله‌ای که پاییز امسال بیخ گوش پایتخت اتفاق افتاد، دقیقاً مصادف با اوج درگیری‌های سیاسی نمایندگان اصلاح‌طلب شورای شهر تهران با شهرداری و سهم‌خواهی آنان از نجفی شهردار تهران و منتخب خود اعضای شورای شهر بود. همان زمانی که مشخص نشد شهردار تهران دقیقاً کجا بوده است؟
بارش برف در شهر تهران هم آزمونی دیگر بود تا شاید شهردار تهران بتواند نظر مردم تهران درباره خود را عوض کند، اما این‌بار نه‌تنها اتفاق بهتری نیفتاد، بلکه بارش برفی یکروزه که از چند روز قبل در گزارش‌های هواشناسی پیش‌بینی شده بود، تمام توانایی‌های سازمان شهرداری تهران زیر سوال برد. از یاد نبریم که این شهرداری، همان سازمانی است که از سال 1384 تا 1396، اعتماد اکثریت مردم پایتخت را به خود جلب کرده بود و آوازه عملکردش در کل کشور پیچیده و تبدیل به الگویی موفق شده بود.در چنین شرایطی، قربانی اصلی، اعتماد مردم به سازمان اصلیِ مدیریت شهری یعنی شهرداری تهران است. بی‌مسوولیتی‌ها، دعواهای سیاسی، واکنش‌های نامتناسب با اتفاقات معمولی شهر تهران و مواردی از این قبیل باعث شده تا یک پرسش بزرگ در ذهن کارشناسان و عموم مردم نقش ببندد.پرسش این است که آیا قرار نیست دیگر در تهران، بحران یا یک حادثه پیش‌بینی نشده رخ بدهد؟اگر پاسخ مثبت است که بواقع باید همین‌طور باشد، آیا روش شهردار فعلی تهران پاسخگوی برخورد با حادثه و رفع نیازهای فوری احتمالی مردم خواهد بود؟شهرداری تهران، درحال‌حاضر به‌عنوان یک الگوی برتر در کشور شناخته می‌شود. البته بر خلاف دهه گذشته، درحال‌حاضر شهرداری تهران می‌تواند الگوی سیاسی‌کاری، رفتار غیرحرفه‌ای رو عدم توجه کافی به شهروندان باشد.
بهتر است قبول کنیم، کلانشهری مانند تهران با گستردگی فراوان، جمعیت بسیار بالا، آب‌وهوای متفاوت در نقاط مختلف آن و سابقه وقوع بلایای طبیعی مانند سیل، زلزله و توفان، نیازمند مدیرتی تخصصی، جهادی، دلسوزانه و فراجناحی است تا فارغ از سیاسی‌کاری، بتواند نیازهای این شهر را برآورده کند.

شماره‌های پیشین