458
چهارشنبه، ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
1
حسین شمقدری در گفت وگو با «صبح نو»:

«انقلاب جنسی2» روایت سرنوشت زن غربی است

«انقلاب جنسی2» تازه‌ترین اثر آقای حسین شمقدری است که این روزها در فضای مجازی مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته است. فیلمی که دست روی نقطه‌ای حساس گذاشته و مسأله مهمی را مورد پرسش قرار داده است. شمقدری در انقلاب بحث خانواده در غرب را مورد مداقه قرار می‌دهد و در پی سرنوشت زن غربی رفته است. وی معتقد است هرچند درصد کمی از زنان در غرب در حال بازگشت به اصول خانواده‌اند اما آنچه در ایران مشاهده می‌شود نشانه‌های یک انقلاب زنانه است که سال‌ها پیش در غرب رخ داده و نتایج آن نیز مشخص شده است. گفت‌وگوی «صبح نو» با حسین شمقدری درباره مستند «انقلاب جنسی2» را بخوانید.

انتقاد کارگزارانی‌ها از تاخیر اصلاح‌طلبان در انتخاب شهردار

کرباسچی: تهران را بین زمین و هوا نگه داشته‌اند

جدال و کشمکش طیف‌های اصلاح‌طلب برای اداره شهر تهران، حالا هرروز بیش از پیش‌ نمایان می‌شود و پشت‌پرده‌های کنار رفتن نجفی هرروز با گفت‌و‌گوهای جدید بیشتر افشا می‌شود. به‌ویژه این‌که دیروز و همزمان با انتخاب هفت گزینه نهایی شورای شهر برای شهردار بعدی تهران، سروصدای دبیر کل حزب کارگزاران سازندگی هم به‌عنوان یکی از اضلاع مثلث صاحب سهم در شورای پنجم تهران با تندترین توصیف‌ها در‌آمد. موضوعی که نشان می‌دهد طیف‌های اصلاح‌طلبان، بیش از همیشه دچار تشتت و درگیری شده‌اند.

شمخانی: تنبیه رژیم صهیونیستی قطعی است

انتقام حمله به پایگاه T4

برجام یا همان برنامه جامع اقدام مشترک بازهم در صدر اخبار داخلی و خارجی قرار گرفته و تقریباً تا سه هفته آینده تکلیف آن روشن می‌شود؛ موضوعی که در پایان هر فرصت 6 ماهه خبرساز می‌شود اما این بار برخلاف دوبار گذشته جمهوری اسلامی ایران ابتکار عمل را به‌دست گرفته و بدون آنکه نگرانی و یا ترسی از آینده برجام داشته باشد سناریوهای خود را مهیای فردای 22 اردیبهشت‌ماه کرده است.

گزارشی از سخنرانی استاد رحیم‌پور درباره رابطه دین و تکنولوژی

باید در برابر غول آخرالزمان تسلیم شد؟

افتتاحیه نخستین همایش بین‌المللی دین، فرهنگ و فناوری با حضور اندیشمندان حوزوی و دانشگاهی، صبح دیروز در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد. در این مراسم استاد حسن رحیم‌پور ازغدی درباره نسبت جریان‌های فکری گوناگون با تکنولوژی سخنرانی کرد.

گزارش میدانی «صبح نو» از محل کشف جسدی که منتسب به دیکتاتور پهلوی است

سلفی یواشکی در باغ توتی

صبح یکشنبه دوم اردیبهشت‌ماه لابه‌لای خبرهای ریز و درشت سیاسی و اقتصادی سایتی نه چندان معروف، خبری را در کانال تلگرامی‌اش منتشر کرد که بلافاصله در صدر اخبار قرار گرفت . ماجرا از این قرار بود که کارگرهای حفاری که مشغول ساخت‌وساز و توسعه حرم حضرت عبدالعظیم الحسنی (ع) بودند، در جریان کار با بیل مکانیکی با کنده‌کاری‌های معمول، جسدی مومیایی شده پیدا کرده بودند . تا اینجای ماجرا زیاد عجیب و غریب نبود . حرم حضرت عبدالعظبم و شهرری از شهرهای بسیار قدیمی است و پیدا شدن یک جسد مومیایی در آن زیاد دور از ذهن نیست اما آنچه این جسد را در کمتر از یک ساعت به شهرت رساند، انتساب آن به رضاخان، دیکتاتور نخست پهلوی بود. موضوعی که البته مورخانی همچون آقایان«عبدالله شهبازی» و «خسرو معتضد» آن را رد کرده‌اند.

«سیدضیاهاشمی»ازطرح‌درجه‌بندی‌سنی‌فیلم‌هابه«صبح‌نو»گفت

مستحب و مکروه داریم، حرام نه!

رییس جامعه صنفی تهیه‌کنندگان از اعمال طرح درجه‌بندی سنی فیلم‌های سینمایی در حال اکران، در ماه‌های آینده خبر داد. طرحی که کیفیت اجرایش سؤالات زیادی را به‌وجود خواهد آورد.

فولادگر در گفت‌و‌گوی تفصیلی با «صبح نو» موانع خصوصی‌سازی را تشریح کرد

تنها یک‌چهارم قانون اصل‌44 اجرا شده است

سال‌های زیادی از ابلاغ سیاست‌های اصل44 قانون اساسی توسط رهبر معظم انقلاب می‌گذرد، اما در این مدت تحلیلگران همواره این موضوع را مطرح کرده‌اند که این قانون به شکل واقعی و درستی اجرا نشده است.در همین رابطه باید به این موضوع توجه داشت که سیاست‌های اصل44 قانون اساسی به خودی خود مشکلی ندارد و به‌موقع هم ابلاغ و مطرح شد. به نظر می‌رسد فرایند اجرای این قانون هم مشکلی ندارد و مسیر اجرای درستی برای آن پیش‌بینی شده است، اما متاسفانه این قانون توسط دولت‌ها به درستی اجرا نشد.برای بررسی علت عدم تحقق اصل44 با آقای حمیدرضا فولادگر، رییس کمیسیون ویژه حمایت از تولید ملی و نظارت بر اجرای اصل44 قانون اساسی مجلس شورای اسلامی به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم.

سرمقاله

کدام دانه‌درشت؟

صبح نو

عاقبت پروژه‌های نیمه‌تمام تهران چه خواهد شد

سایه تاریک سیاسی‌بازی بر سر شهر

کمبود بودجه عمرانی اگر چه همواره یکی از معضلات موجود در کشور ما بوده است، اما بیشتر از آن، پروژه‌های نیمه‌تمامی است که رها شده‌اند و عزمی برای تکمیل آنها وجود ندارد لذا سبب رقم خوردن اتفاقات تلخ در حوزه توسعه عمرانی کشور شده است. وقتی یک پروژه عمرانی به مراحل مشخصی از ساخت‌وساز می‌رسد، دیگر نمی‌تواند نیمه‌کاره رها شود. قرارداد بسته شده با پیمانکار، مخارجی که تا بخش مشخصی از پروژه صرف شده است و در کنار همه اینها، انتظارات مردمی برای اتمام کار و شروع بهره‌برداری، سبب می‌شود تا هر ثانیه از نیمه‌کاره ماندن یک پروژه عمرانی، جز ضرر و زیان مادی و معنوی و کاهش اعتماد عمومی به کارایی مسوولان دخیل در این امور، حاصل دیگری نداشته باشد.

وقتی پایتخت را سیاسی اداره می‌کنند
اینکه شهروندان تهرانی، توقع داشته باشند که شهردار شهرشان، بی‌توجه به هیاهوهای سیاسی، وظایف محوله به خود را انجام دهد، قاعدتاً خواسته ناحقی نیست؛ اما آیا چنین توقعی طی ماه‌های اخیر و بعد از انتخاب آقای محمدعلی‌نجفی از سوی اعضای شورای شهر تهران، به‌عنوان مدیر و راهبر شهرداری تهران، قابل دستیابی است؟
به‌هر‌صورت شاید با در نظر گرفتن خواسته بحق مردمی مبنی بر انجام وظیفه بدون سیاسی‌کاری بود که شهردار فعلیِ تهران، کوشیده تا رفتار و مواضعش را غیرسیاسی جلوه دهد. مثلاً در همان روزی که محمدعلی نجفی برای ارائه برنامه پیشنهادی خود به محل برگزاری جلسات شورای شهر پایتخت رفته بود، صراحتاً اعلام کرد که ردای سیاست را از تن بیرون می‌آورد و قصد دارد تا انجام کار و خدمات‌رسانی برای تهران را سرلوحه کار خود قرار دهد. در‌حال‌حاضر اما چندین ماه از زمان طرح چنین ادعایی می‌گذرد اما هنوز قامت شهردار محترم، مستقل از ردای سیاست، رویت نشده است!
تهران و معضل پروژه‌های ناتمام
برای مدت نزدیک به 12سال، مردم تهران عادت کرده بودند که هر ماه و هر هفته، شاهد کلنگ‌زنی یا افتتاح پروژه‌ای جدید باشند. از اتوبان‌های عادی و دوطبقه گرفته تا تونل و ایستگاه‌های مترو و اتوبوس تندرو و بوستان‌های بزرگ و کوچک. در این مدت شاید تعداد پروژه‌هایی که نیمه‌تمام ماند، چنان 10 برابر حجم عظیم خدمت‌رسانی شهرداری تهران، ناچیز و اندک بود که اصولاً به چشم نمی‌آمد. اگر کمی به خیابان‌های تهران و شرایط کنونی آن دقت کنیم، خواهیم دید که وضعیت فعلی پایتخت، دقیقاً نقطه مقابل وضعیت چند سال گذشته شهر تهران است. امروز صدای اعتراض شخصیت‌های مختلف در اعتراض به نیمه‌کاره ماندن پروژه‌های عمرانی در گوشه و کنار شهر در رسانه‌های موافق و منتقد شهردار فعلی تهران به گوش می‌رسد. وی طی نخستین مصاحبه‌های خود در جمع خبرنگاران این‌گونه عنوان کرده بود که قرار نیست پروژه‌های عمرانی بزرگی در شهر تهران همچون آنچه در دهه گذشته شاهد بودیم، تعریف شود یا اینکه در برنامه‌ای تلویزیونی عنوان کرده بود که دیگر شهرداری تهران تمایلی به ساخت بزرگراه ندارد.
با این وجود از ظواهر امر چنین برمی‌آید که وقتی مواضع شهردار و اعضای شورای شهر تهران مبنی بر عدم تکمیل، تعطیلی یا لغو تعدادی از پروژه‌ها با واکنش‌هایی از سوی منتقدان روبه‌رو شد، یک موضع‌گیری متناقض از سوی محمدعلی نجفی هم به‌وقوع پیوست. وی در یکی از صحبت‌های خود طی پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران، سوالی را مطرح کرد و گفت: «چه کسی گفته که ساخت پروژه‌های عمرانی بزرگ در تهران متوقف می‌شود؟»
در هر صورت چندین‌بار مواضعی در رسانه‌ها اعلام شده است مبنی بر اینکه رویکرد مدیریت جدید شهر تهران، اتمام پروژه‌های نیمه‌تمام شهر تهران است. البته با در نظر گرفتن وضعیت پروژه زیرگذر خیابان استادمعین و نامعلوم بودن سرنوشت آن، به‌نظر می‌رسد که شاید قرار بر اتمام گزینشی پروژه‌های شهرداری است!
 از روح تازه تا قفل کردن ورودی خط مترو
به‌هر‌صورت در‌حال‌حاضر کارشناسان حوزه مدیریت شهری از یک‌سو با نگاهی تخصصی، می‌توانند ضعف‌های موجود در عملکرد شهردار کنونیِ تهران را شناسایی کنند و از سوی دیگر نیز مردم و شهروندان عادی توان مشاهده و تشخیص بخش بزرگی از آفت‌های شیوه کنونی اداره شهرداری در ماه‌های اخیر را دارند؛ مشکلات و ناتوانی در مدیریت بهینه و بهنگام امور شهر که هنگام بارش برف و یخبندان، به اوج خود رسیدند و تهران را تعطیل کردند. در همین حال اما، کم نیستند مسائل و مشکلات مهم و ریشه‌ای که در پشت جنجال‌های رسانه‌ای و خبرهای مشتری‌پسند شبکه‌های اجتماعی، به میزان قابل توجهی از دید مردم عادی پنهان مانده‌اند. به تعطیلی کشانده شدن پروژه‌های مهم و اثرگذار شهری و کند شدن روند تکمیل بسیاری از طرح‌های نیمه‌تمام، حکایت از آن دارد که برخلاف آنچه در برنامه اعلامی شهردار فعلی تهران، محمدعلی نجفی عنوان شده بود، از ایجاد پویایی و شکوفایی در پایتخت کشور خبر چندانی نیست. شاید اگر مدعی شویم که بر‌خلاف وعده شهردار محترم، نه روح تازه‌ای در کالبد تهران دمیده شده است و نه پروژه‌ای جدید برای ثبت در کارنامه شهرداری تهران در دوره تصدی‌گریِ نجفی آغاز شده؛ سخنی به گزاف بر زبان نیاورده باشیم.
در این بین به نظر می‌رسد شاخص‌ترین پروژه برزمین‌مانده شهر تهران، خط 7 مترو باشد که حرف و حدیث‌های فراوانی درباره آن شنیده و جوسازی‌های رسانه‌ای فراوانی حول و حوش آن انجام شده است. حتی بعضی از نمایندگان مجلس که با فهرست حامیان کارگزارانی، اعتدالی و اصلاح‌طلب دولت فعلی، موسوم به «لیست امید» هم وارد معرکه شدند و علیه این خط مترو مصاحبه کردند تا پازل فشار رسانه‌ای برای به ثمر نرسیدن آن، تکمیل شود. نهایت امر هم آبان‌ماه 96 خط 7 مترو تهران، رسماً تعطیل اعلام شد. برابر با اعلام مدیریت ارتباطات و امور بین‌الملل شرکت بهره‌برداری متروی تهران، خط 7 متروی تهران به‌علت نواقص متعدد، از روز دوشنبه هشتم آبان ماه ۱۳۹۶ تا اطلاع ثانوی تعطیل و توقف بهره‌برداری از آن رسماً اعلام شد.
شرکت بهره‌برداری متروی تهران که زیرمجموعه شهرداری پایتخت است، اعلام کرد که این تصمیم پس از بررسی‌های دقیق کارشناسی و با توجه به ضرورت حفظ ایمنی و سلامت شهروندان اتخاذ شده است! این شرکت مدعی شد که در نتیجه این بررسی‌ها مشخص شده است، راه‌اندازی خط ۷ مترو از ابتدا مغایر با استانداردهای ضروری و ناقض اصول ایمنی بهره‌برداری بوده است. البته کسی توضیح نداد که با وجود دستگاه‌های متعدد نظارتی در حوزه استاندارد و ایمنی، چگونه می‌توان در دل پایتخت، خط مترویی به طول ده‌ها کیلومتر ساخت و افتتاح کرد که استاندارد نباشد؟ همچنین اعلام نشد که چرا نهادهای مرتبط با امر استاندارد و ایمنی، هیچ‌کدام برای بستن این خط مترو وارد عمل نشده‌اند و اصلاً شهرداری تهران، صلاحیت تصمیم‌گیری در این زمینه را دارد یا خیر؟ به‌علاوه مشخص نشد که آزمایش‌ها و تحقیقاتی که منجر به اثبات خطرناک بودن خط 7 متروی تهران شده است، دقیقاً به کدام نتایج منجر شده است؟
در هر صورت در آن برهه، پورسیدآقایی معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تهران نیز طی دستوری که برای تعطیلی این خط مترو صادر شد، تاکید کرد که برای ما چیزی مهم‌تر از امنیت و سلامت مردم نیست. بنابراین از آنجا که سفرهای شهروندان با این خط مترو هم‌اکنون خارج از استانداردهای تضمین‌کننده است، تعطیلی فوری این خط در دستور کار قرار گرفته است! در ابلاغ معاونت حمل‌و‌نقل شهردار تهران به مدیرعامل شرکت بهره‌برداری مترو تصریح شد که نواقص ادعاییِ خط 7 متروی تهران باید ظرف مدت 6ماه برطرف شود تا خط ۷ مجدداً آماده انتقال مسافر شود. ناگفته پیداست که تاکنون، گزارشی از روند آنچه رفع نقص این خط مترو نامیده شده، به مردم ارائه نشده است و مشخص نیست که اردیبهشت سال آینده، کلید مسوولان امر، در قفل ایستگاه‌های خط 7 مترو خواهد چرخید و این پروژه عظیم و ستودنی، بازگشایی خواهد شد یا خیر؟
همچنین بنابر گفته‌های مدیران سابق شهر تهران قرار بود خط 6 متروی تهران تا پایان سال افتتاح شود که البته مدیران جدید شهرداری تهران، این زمان را به تابستان 97 موکول کرده‌اند.
 ماجراهای زیرگذر خیابان استاد معین
زیرگذر استادمعین هم مشت دیگری از خروار پروژه‌های معطل‌مانده شهر تهران است. این پروژه از لحاظ وجود معارض و مشکلات مختلف اجرایی، یکی از نمونه‌های شجاعت مدیریت شهری تهران در دوره قبل است و اگرچه روند چندان سریعی برای ساخت آن به‌دلیل شرایط خاصش، از ابتدا نیز وجود نداشت اما وضعیت فعلی آن، غیرقابل دفاع است؛ خصوصاً آنکه در دوره مدیریت جدید شهرداری تهران، علاوه‌بر تعطیلی کامل کارگاه ساخت زیر‌گذر، زمزمه‌های لغو شدن اجرای آن هم به گوش می‌رسد بدون آنکه جایگزینی برای آن مطرح شود.
خط اتوبوس برقی
همه این جمله را بارها شنیده‌ایم که تهران یکی از آلوده‌ترین شهرهای دنیاست. همه ما ساکنان پایتخت، بارها در هوای فوق‌سمیِ تهران نفس کشیده‌ایم. همگی شاهد تعطیلی‌های زنجیروار شهر، به‌خاطر آلودگیِ هوا بوده‌ایم و بارها هم اتهامات وارده از سوی طیف سیاسی حامی شهردار فعلی تهران به شهردار سابق را شنیده‌ایم که وی را به دلایلی غیرکارشناسی، عامل آلودگیِ هوای تهران اعلام می‌کنند. با این وجود آیا می‌دانید نتیجه تلاش مدیریت قبلی شهر تهران برای راه‌اندازیِ خط اتوبوس برقی به کجا کشید؟
قرار بود خط اتوبوس برقی از میدان شهدا تا منتها‌الیه جنوب مسیر یعنی تقاطع اتوبان بعثت راه‌اندازی شود. آنچه اکنون اتفاق افتاده است، تردد بیش از پنج‌ماهه اتوبوس‌های برقی در این مسیر است که البته مسافر سوار نمی‌کنند اما موفق شده‌اند بخشی از مسیر را اشغال و در حد توان خود، بر معضل ترافیک تهران بیفزایند!
 سایر پروژه‌های بی‌سرانجام
در‌حال‌حاضر پروژه‌هایی مثل تونل آرش و اسفندیار، بزرگراه شوشتری و چندین مورد دیگر، عملاً متوقف مانده‌اند و دیگر پیشرفت گذشته در آنها مشاهده نمی‌شود. براساس برخی از گزارش‌های میدانی، پیمانکاران به‌دلیل سیاست‌های متناقض شهردار جدید و عدم ایجاد اطمینان کاری، تمایل شدیدی به خروج از سایر پروژه‌ها دارند.
 چرا و به چه علت؟
پر واضح است که شخص محمدعلی نجفی در عمل جاده‌صاف‌کن عده‌ای از اصلاح‌طلبان تندرو و برخی از دولتمردان جهت تخریب تمامی زحمات و دستاوردهای مدیریت سابق شهری شده است تا پس از 12 سال اتهام‌زنی رسانه‌ای از منابع و امکانات موجود در شهرداری تهران به‌عنوان تریبونی برای ادامه تخریب‌ها استفاده کنند تا به اصطلاح به اتهام‌زنی‌های قبل، رسمیت ببخشند. این رفتارها و اقدامات در‌حالی‌ست که شهر تهران دیگر مانند گذشته پویا نیست، نحوه خدمات‌رسانی در بخش‌های مختلف با کیفیت به مراتب پایین‌تر نسبت به قبل در حال انجام است و رویکردهای پولی‌سازی کامل تهران نیز درحال اجرا هستند.
 بالاخره پروژه جدید آری یا نه؟
با پیگیری روند فعلی اخبار شورای شهر و شهرداری تهران، نتایج امیدوارکننده‌ای برای مردم، استخراج نمی‌شود. آنطور که بارها اعضای شورای شهر، شهردار تهران و معاون‌های مربوطه تا کنون بیان کرده‌اند، به نظر می‌رسد که قرار نیست پروژه جدید عمرانی در پایتخت تعریف شود.
از سویی بحث پروژه‌های معطل‌مانده شهر تهران نیز چنان داغ و حساسیت‌برانگیز شده است که آقای محسن‌هاشمی رییس شورای شهر تهران و حامی اصلی محمدعلی نجفی در این شورا ناچار شد در این‌باره موضعگیری کند. وی در حاشیه مراسم افتتاح پروژه پل‌های تقاطع غیرهمسطح بزرگراه شهید خرازی با محور 45 متری شهید باقری -که میراث مدیریت قبلی شهر تهران بود و افتخار افتتاح آن به دوره فعلی مدیریت شهر تهران رسید- در جمع خبرنگاران اعلام کرد: برای اتمام پروژه‌های عمرانی شهر تهران به 22 هزار میلیارد بودجه نیاز است.
به گفته محسن‌هاشمی این میزان بودجه در صورتی است که دیگر پروژه جدیدی از سوی شهرداری تهران در سال آینده، نمی‌تواند تعریف شود! اما وی وعده داد که قطعاً در آینده پروژه‌های دیگری به شهر اضافه می‌شود. البته زمان مشخصی هم برای قید آینده از سوی وی تعیین نشد.
آنچه مسلم است شهردار تهران، نه تنها روند ساخت برخی از پروژه‌های بزرگ و حیاتی پایتخت را متوقف کرده است، بلکه تاکنون نتوانسته کلنگ پروژه‌ای مهم را بر زمین بزند تا مردم تهران، اندک امیدی به ادامه روند سریع توسعه عمرانیِ شهر تهران داشته باشند.
  تب افتتاح پروژه‌های جدید
افتتاح پروژه‌ها خصوصاً پروژه‌های عمرانی، همواره از علایق اصلی مدیران کشورمان بوده است. این علاقه‌مندی چه در سطح مدیران شهری و چه در سطح مدیران کشوری، امری غیرقابل کتمان است. شوق افتتاح پروژه‌های مختلف که بی‌شک حاصل علاقه آنها به خدمت کردن برای مردم است، گاه باعث ایجاد چنان شور وصف‌ناپذیریی در مدیران می‌شود که حاصل تلاش مدیران قبلی را هم به‌نام خود ثبت می‌کنند!
مدیریت فعلی شهرداری تهران، به همان اندازه که بر تعطیل شدن تعدادی از پروژه‌های عمرانی شهر تهران اصرار دارد، به همان میزان هم برای افتتاح پروژه‌های تکمیل‌شده و باقیمانده از دوران مدیریت قبلی که افتتاح رسمی نشده‌اند، اشتیاق از خود نشان می‌دهد!
به‌عنوان مثال، در روز دوشنبه سیزدهم آذرماه سال جاری، ۵۳ پروژه شهری منطقه 11 شهر تهران، با حضور محمدعلی نجفی به‌عنوان شهردار تهران، افتتاح شد. طی گزارش‌های مفصل تصویری و نوشتاری منتشر شده در رسانه‌های حامیِ جریان سیاسی شناخته‌شده حامی شهردار تهران، این‌گونه عنوان شد که این پروژه‌ها با هدف ارتقای کیفیت زندگی شهروندان به بهره‌برداری رسیده است و ارزش آن معادل 700 میلیارد تومان است. یکی از این پروژه‌ها بوستان شهید حججی است که در راستای ارج نهادن به این شهید والامقام احداث و به‌نام ایشان نامگذاری شده است. بوستان شهید محسن حججی 70 هزار متر مربع یعنی هفت هکتار مساحت دارد. البته افتتاح این پروژه حاصل حضور سه‌ماهه نجفی تا آن تاریخ در شهرداری تهران نبود و وی قطعاً حاصل تلاش مدیران قبلی را افتتاح کرد‌؛ اما جریان رسانه‌ای حامی شهردار فعلی تهران، علاقه‌ای به اعلام آن نداشت.
 مسوولان سابق چه گفتند؟
آقای مهدی چمران رییس سابق شورای شهر تهران، چندی قبل با انتقاد از عدم توجه به پروژه‌های عمرانی شهر تهران تصریح کرد: دوستان مدعی هستند که خدمات‌دهی در شهر تهران اعم از جمع‌آوری زباله و... روی زمین نمانده، مگر قرار است روی زمین بماند؟ مسلماً عده‌ای مسوول خدمات بهداشتی و جمع‌آوری زباله در شهر هستند و کارشان را انجام می‌دهند؛ اما آیا معاونین عمرانی شهر نیز کار می‌کنند؟ ما از شهرداری انتظار نداریم در 5 ماه تونل بسازد اما بر این موضوع خرده می‌گیریم که چرا عملیات‌های عمرانی روی زمین مانده و خاک می‌خورد؟ چرا پروژه‌های نیمه‌کاره به حال خود رها شده و آقایان فقط شعار می‌دهند؟ چرا پل ارتش که باید به اتمام می‌رسید همچنان معطل تصمیم‌گیری‌های آقایان است؟ و ده‌ها چرای دیگر که مشخص نیست کی پاسخ داده شود. شاید زمانی که آقایان دست از تهمت و افترا بردارند و دست و دلشان را به کار بدهند، آن زمان بتوان به ارائه خدماتی از شهرداری جدید تهران امیدوار شد.
 خلف وعده در افتتاح تونل آرش
نجفی گفته بود: «‌امیدواریم تونل اسفندیار نیز که بخش قابلی از ترافیک غرب با احداث آن کاسته می‌شود، در دهه فجر امسال افتتاح شود.» در‌حال‌حاضر اما وعده افتتاح این تونل تا قبل از سال جدید داده شده است.
عاقبت پروژه‌های متوقف مانده چه خواهد شد؟
بدون در نظر گرفتن مصلحت‌های سیاسی و تنها نظر به اینکه بخش بزرگی از اموال شهرداری، پیمانکاران و بیت‌المال، صرف آغاز و اجرای عملیات عمرانی پروژه‌های مختلف شده است؛ باید به مردم حق داد تا نگران روند کند تکمیل پروژه‌های عمرانی شهر تهران باشند. در این بین وقتی خبر از معطل ماندن تکمیل یک پروژه مهم شهری به گوش می‌رسد، نگرانی‌ها چندین برابر می‌شود.
حال باید منتظر ماند و دید که آیا پاسخی شایسته به مردم نگران شهر تهران داده خواهد شد یا مانند رویه‌ای که تاکنون شاهد بوده‌ایم، کتمان و تکذیب اخبار در کنار اطلاع‌رسانیِ قطره‌چکانی، سرلوحه تعامل شهردار محترم تهران با مردم پایتخت‌نشین خواهد بود.

شماره‌های پیشین